20 WETENSCHAPPELIJK BIJ BLAD. 



Ben verbetering aan den telepboon. — Du' moncel heeft aan de Académie 

 des Sciences, iii hare zitting van 48 November 11., eene door c. ader uit- 

 gevonden verbeterde inrichting van het spreekapparaat des telephoons aan- 

 geboden en in werking vertoond, waarvan de spraak tot op 5 Meters afstand 

 van den toestel hoorbaar is en dus in elk vertrek of zelfs in een niet te groote 

 zaal overal kan verstaan worden. De uitvinder noemt dezen toestel een êlec- 

 trophone. Het is een trommel van 15 cM. middellijn, waarop een vlies van 

 perkamentpapier is gespannen ; onderaan zijn tegen dit vlies 6 plaatjes blad- 

 ijzer bevestigd van tien mM. lang en twee breed , op elk dier plaatjes werkt 

 een mikroskopisch hoefijzervormig elektromagneetje , waarvan de ijzerkern slechts 

 2 mM. middellijn heeft. De omwindingen daarvan zijn onderling en door de 

 gewone telephoon geleiding met een mikrophoon in een afgelegen vertrek ver- 

 bonden , terwijl drie Lechanché-elementen in die stroombaan zijn geplaatst. 



LN. 



Uitzetting van eene leidsche flesch bij de lading. — Duter zond aan de 

 Académie des sciences, in hare zitting van 25 November 11., bericht van de 

 volgende proefneming. Hij sloot eene leidsche flesch (hoe groot wordt niet 

 gemeld) in een glazen omhulsel, dat eindigt in een thermoraeterbuis en ge- 

 heel met een geleidend vocht is gevuld. Zoodra de flesch geladen wordt , ziet 

 men het vocht in de buis stijgen. Bij de ontlading daalt het weder. 



Jamin herinnerde hierbij hoe govi , nu omstreeks tien jaren geleden , toen 

 hij een leidsche flesch geheel met vocht had gevuld dat in een nauwe glas- 

 buis uitkwam , dit vocht zag dalen bij de lading der flesch. Govi had dit toen 

 aan eene samentrekking van de vloeistof toegeschreven. ln. 



GEOLOGIE. 



Ouderdom van den ouden rooden zandsteen. — In de vergadering der Geo- 

 logical Society van 19 Juni j. 1. hield de heer j. clifton ward eene voor- 

 dracht: On the Physical History of the English Lake- district. Daarin toonde 

 hij onder anderen aan, dat de zoogenaamde periode van den ouden rooden zand- 

 steen (een gedeelte der devonische periode) eene periode van denudatie (af- 

 slijting) is geweest , die zich voortzette in de steenkolenperiode , waarop eene 

 daling onder de zee volgde , zoodat misschien de geheele streek gedurende het 

 maximum van daling in het oudere steenkolentijdperk door de zee overdekt 

 is geweest. Later weder daarboven verrezen , is zij waarschijnlijk nooit weder 

 daaronder bedolven geworden , maar voortdurend blootgesteld geweest aan de- 



