WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 23 



het plantenleven meest noodzakelijke lichtstralen besloten zijn in dat gedeelte 

 van het rood , dat door de groene glazen niet werd doorgelaten , maar door 

 deze geabsorbeerd werd. Bert vergeleek nu het absorbcievermogen van zijn 

 groen glas met dat van eene verdunde oplossing van chlorophyl. Dit laatste 

 hield een klein gedeelte van de roode stralen tegen , t. w, dat tusschen B, en C. 

 Daar hij geen groen glas kon bekomen met zulk een beperkt absorbtie- 

 vermogen , maakte hij een kast met wanden van dubbel kleurloos glas , van 

 welke wanden de nauwe tusschenruimten gevuld waren met de boven genoemde 

 oplossing van chlorophyl. Planten , in deze kast geplaatst , ofischoon volkomen 

 voor het licht toegankelijk, hielden op met groeien en stierven even spoedig 

 als die onder groene glazen. Op die wijze was de aard der lichtstralen, die 

 voor het leven der plant onontbeerlijk zijn , bepaald. Die stralen zijn evenwel 

 nog niet geheel voldoende, want planten, onder rood glas gekweekt, tieren 

 niet zoo goed als die , waarop het volle gemengde licht valt. Er blijft dus 

 altijd nog te onderzoeken overig. [The Academy ^ Dec. 14, 1878 , pag. 565.) 



D. L. 



DIERKUNDE. 



Het stemorgaan der Cigalen. — Sedert réaumur voor het eerst den toe- 

 stel beschreef waarmede de mannelijke Cigalen hun zoogenaamden zang voort- 

 brengen , zijn er nog steeds eenige twijfelingen blijven bestaan aangaande de 

 verrichtingen van de verschillende deelen van dien toestel. Die twijfelingen 

 kunnen nu als opgeheven worden beschouwd door een zeer uitvoerig ontleed- 

 kundig en experimenteel onderzoek van den heer g. carlet , professor te Greno- 

 ble , en door hem medegedeeld in de Revue scientifique \2iXi 1 December 1877 , 

 waarbij ook eene vergroote afbeelding van den toestel gevoegd is. Wij kun- 

 nen hem hier in die beschrijving niet geheel volgen. Genoeg zij het te ver- 

 melden , dat volgens den heer carlet het eigenlijke deel , waardoor de toon 

 ontstaat, het trommelvlies {timbale) is, dat door de snelle bewegingen van een 

 sterke daaraan ingeplante spier in trilling wordt gebracht ; het aldus ont- 

 stane geluid wordt gewijzigd door den zoogenaamden spiegel (OT^ro^V van rÉaumür) 

 en het geplooide vlies , die in medetrilling geraken , hetgeen versterkt wordt door 

 de holte welke het orgaan bevat, die als resonator werkt. Carlet heeft zelfs 

 gepoogd dien zangtoestel kunstmatig na te bootsen. Het met dit doel ver- 

 vaardigde werktuigje heeft iets van de bekende, gelukkig thans weder bijna 

 vergeten cri-cri. hg. 



