24 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Stemorgaan bij Scorpioenen. — In de September-vergadering van het ento- 

 mologisch gezelschap te Loudon , deelde de heer j. wood-mason mede, dat 

 hij te Bomhay gelegenheid had gehad om twee groote Scorpioenen, die tegen 

 elkander werden opgehitst , een duidelijk geluid te hooren maken , dat niet 

 alleen door hem zelf maar ook door de omstanders gehoord werd. Hij verge- 

 lijkt het hij het geluid dat ontstaat wanneer men over een stuk zijde schrapt 

 of met de nagels over een stijven tandenborstel strijkt. Bij onderzoek bleek hem, 

 dat het geluidmakend orgaan zich ter weerszijde van het lichaam bevindt en 

 uit een schrapper en een rasp bestaat. De schrapper is gelegen aan de platte 

 buitenvlakte van het grondlid der voelerpooten , de rasp aan de desgelijks platte 

 en uitstekende binnenvlakte van het daaraan beantwoordend lid van het eer- 

 ste pootenpaar. Het als schrapper dienend gedeelte is bezet met stevige, ke- 

 gelvormige en gebogen tandjes ; de rasp vertoont regelmatig dicht bijeen ge- 

 plaatste , talrijke, paddestoel-vormige knobbeltjes. [JSature, 25 Oct. 1876 

 p. 565). HG. 



Houding van Trilobieten en van Limuius. — Uit de wijze waarop vele tri- 

 lobieten in het gesteente gevonden worden , kan men met waarschijnlijkheid 

 besluiten, dat die dieren op den rug zwommen. A. agassiz deelt mede , dat 

 hij gedurende verscheidene zomers jonge Limuli heeft gehouden en dat hij 

 zeer dikwijls hen op den rug zwemmende heeft gezien , alsook dat zij soms 

 uren lang in die houding rustig op den bodem van het vat liggen. Wanneer 

 zij hunne huid afwerpen , dan vindt men deze steeds met den rug naar den 

 bodem gekeerd. Op de kusten , waar Limuli menigvuldig zijn , vindt men hon- 

 derden van deze huiden, die bij de eb zijn achtergebleven, en de meesten daarvan 

 liggen op den rug. Jonge Limuli keeren zich ook op den rug , wanneer zij zich 

 voeden. Onder het maken van een hoek met den bodem , zich voortbewegende 

 met het achtereinde opgericht , steken zij hunne pooten uit buiten den voor- 

 rand van het rugschild en grijpen zoo alles wat zij op hun weg ontmoeten , 

 terwijl zij alles wat hun niet dienstig is wegspoelen door een krachtigen stroom , 

 die door de buikaanhangsels wordt voortgebracht. [Nature, 7 Febr. 1878, uit 

 Americ. Journal). HG. 



