WETENSCHAPPELIJK BIJBLAü. 27 



dat zij voor dampkringslucht met toenemende spanning afneemt , zoodat de af- 

 wijking van de wet van Boyle daarbij al minder en , bij omstreeks 100 

 atmospheren, van positief negatief wordt. (Comptes rendus , LXXXVIÏ p. 432). 

 Dit is een voor de theorie, welke cl^iusius van die afwijking gegeven heeft, 

 belangrijke uitkomst. LN. 



Elektriciteitsontwikkeling bij aanraking van metalen en vloeistoffen. — 



C. CAPPA heeft door een reeks van zeer zorgvuldige proefnemingen uitgemaakt 

 dat zink in aanraking met water en verdund zwavelzuur negatief geëlektri- 

 seerd wordt , zooals voorlang werd aangenomen , maar dat koper in beide vochten 

 en in eene oplossing van kopersulfaat duidelijk positief werd geëlektriseerd. 

 Evenzoo platina en kool in water, verdund zwavelzuur of in salpeterzuur. (Atti 

 di Torino XIII en daaruit Beiblatter zu Wiedemanns Annalen II, S. 706). 



LN. 



Eene tangentenbonssole voor sterke stroomen. — De weerstand in de neven- 

 sluiting , die men gewoonlijk gebruikt om bij zeer sterke stroomen de afwijkin- 

 gen binnen de grenzen der tangenten-wet te houden , moet in de meeste ge- 

 vallen zeer gering zijn en is dus moeielijk nauwkeurig te bepalen. E. obach 

 (Carls Repertorium XIV , S. 507) heeft om het gebruik van zulk een neven- 

 sluiting onnoodig te maken , de cirkelvormige stroombaan in zijne tangenten- 

 bonssole om eene horizontale , door de as der magneetnaald gaande spil be- 

 wegelijk gemaakt. De hoek , welke haar vlak met de vertikaal maakt , kan op 

 een graadboog nauwkeurig afgelezen worden. LN. 



Onderlingen afstand der moleculen in water. — Uit proeven over de geringste 

 hoeveelheid elektriciteit, die vereischt wordt om in een water-cel, waarin 

 platina- elektroden dompelen, nog ontleding teweeg te brengen, leidt de heer 

 H. HERVIG af, dat de onderlinge afstand der middelpunten van de watermo- 

 culen hoogstens 0,186 millioenste millimeter bedraagt. De heer lorenz had 

 daarvoor vroeger langs anderen weg 0,1 millioenste millim. gevonden, terwijl 

 de heer w. thomson berekend heeft dat die afstand minstens 0,05 millioenste 

 bedraagt. De bovenste en de onderste grens der gevonden afstanden verschil- 

 len derhalve van elkander om minder dan het viervoudige , en daartusschen 

 in ligt derhalve hoogstwaarschijnlijk de ware afstand. (Ann. d. Pliys. u. 

 Chemie 1878, Neue Folge Bd. IV, p. 462. hg. 



