WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 31 



sultaten. De Auerochs van cuvier, de Bos urus van bojanus, de B. pris- 

 cus van allen , de B. latifrons van harlan en de B. aiitiquus van leydy 

 verschillen niet van den nog levenden Bison americanns en B. europaens. — 

 Bos primigenius Boj. is de door sanson technisch zoo genoemde B. tauru 

 ligeriensis , het rund tusschen de monden van de Loire en de Gironde, of- 

 schoon het thans levend ras kleiner is. — B. trachoceras Meyer en B. fron- 

 tosws Nilson zijn B. taurus jurassicus , levende in de kantons Bern en Frei- 

 burg (Fleckviehrasse), in La Bresse , het Sa6ne-dal enz. , en ook hier en daar 

 in Duitschland en Italië. — B. longifrons van r. owen , dien de dnitsche 

 schrijvers met B. primigenius samenvoegen , is slechts een oude vertegen- 

 woordiger van B. taurus batavicus, en de beenderen er van zijn dan ook 

 nimmer gevonden buiten het tegenwoordige vaderland van dat ras : Neder- 

 land, België, noordelijk Frankrijk, Noord-Duitschland en ook in Engeland. 

 B. brachyceras Rütim. , door rütimeyer zei ven geïdentifieerd met het tegen- 

 woordige zwitsersche '■^ Braunvieli'\ is verkeerd benoemd, daar hij niet de 

 eenige is , die korte hoornpitten bezit ; B. longifrons (batavicus) heeft ze 

 vaak nog korter. Sanson noemt hem B. taurus alpinus. — Eindelijk zou vol- 

 gens wilekens de kortelings door hem in de veenen van Laybach ontdekte 

 B. brachycephalus afstammen van Bison europceus , en nog teruggevonden 

 worden in een zeker ras in Tyrol. Sanson houdt hem voor identisch met 

 B. brachyceras. — Daargelaten de bisons , moeten dus alle fossile runderen 

 gebracht worden tot de vier thans nog levende soorten of rassen : Bos lige- 

 riensis ^ jurassicus ^ batavicus en alpinus, waarvan de beide eerste brachyce- 

 phaal, de beide laatsten dolichocephaal zijn. Er zijn nog andere goed geken- 

 merkte levende groepen , maar daarvan zijn , voor zoover sanson bekend is , 

 geen fossile vertegenwoordigers gevonden. (Compt. rend. Tom. LXXXVII, 

 pag. 756, DL. 



V E R S C H E.I D E N H E I D. 



Desinfecteerende werking des bodems. — De heer fath heeft in eulen- 

 berg's Vierteljahr schrift für gerichtliche Medizin, Bd. XXVII, p. 83, en 

 daaruit in uittreksel in het Centralblatt für die medizinische Wissenschaften, 

 Jahrg. XVI, p. 185, eene reeks van proeven medegedeeld, ten einde de 

 werkzaamheid des bodems tot het vastleggen en ontleden van daardoorheen 

 sypelende organische stoffen te onderzoeken. Hij gebruikt daartoe glazen buizen 

 van 60 centim. hoogte en 3 centim. middellijn, die van onderen een zeer 

 kleine opening hadden, en bracht daarin 300 kubiek centim. zandgrond van 



