WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 39 



Hoe men Axolotls ten allen t|jde tot het leggen van eieren brengt. — 



Semper heeft bevonden , dat , indien men Axolotls in tamelijk groot aantal 

 houdt in schalen met water, zonder zand noch planten, maar het water al- 

 leen telkens na de voedering ververscht, zij daarin jaren lang kunnen leven, 

 zonder eieren te leggen. Wil men dan hen tot het leggen van eieren bewe- 

 gen , dan brengt men eenige mannetjes en wijfjes over in een grooter aqua- 

 rium met stroomend water, met waterplanten en zand op den bodem. Bin- 

 nen den tijd van drie dagen begint dan het leggen en de bevruchting van 

 eieren. Men kan daarna de dieren weder in schalen op eerst gezegde wijze 

 in het leven houden en dan nog binnen hetzelfde jaar een tweede broedsel 

 daarvan verkrijgen. Ook des winters gelukt het op die wijze, Axolotls tot het 

 leggen van eieren te brengen. {Zoologischer Anzeiger, 1, No 8 p. 176). 



HG. 



Aanpassingsvermogen der larven van Salamandra atra. — Terwijl de le- 

 vend geboren larven van Salamandra maculosa den eersten tijd van haar 

 leven in het water doorbrengen en kieuwen bezitten ondergaan daarentegen 

 die van de in bergachtige , waterarme streken levende Salamandra atra 

 hare metamorphose geheel in den uterus der moeder en worden als lucht- 

 ademhalende, alleen voor het leven op het land geschikte dieren geboren. 

 Mejuffrouw voN chaüpin besloot nu te onderzoeken , in hoever de larven 

 dezer soort ook geschikt zijn voor een leven en verdere ontwikkeling in het 

 water. Zij gebruikte tot dit onderzoek in de jaren 1875 en 1876,41 drach- 

 tige wijfjes, die haar 56 larven verschaften. Deze waren echter van allerlei 

 grootte, de meesten nog te jong dan dat men zich met eenen goeden uitslag 

 der proef vleien kon. Toch verdient het opmerking dat zelfs zeer kleine lar- 

 ven , in het water gebracht , dadelijk rondzwommen en kleine regenwormen , 

 die men haar als voedsel aanbood , opslokten. Slechts een drietal reeds groo- 

 tere larven konden tot aan den staat van luchtaderahalende dieren worden 

 opgekweekt. Bij eene daarvan, die 43 millim. lang was, begonnen de kieu- 

 wen twee dagen nadat zij in het water was gebracht te verbleeken; zij ver- 

 schrompelden en waren den derden dag afgevallen. Doch gelijktijdig met deze 

 verschrompeling der oude vormden zich nieuwe kieuwen. Toen deze 2,2 millim. 

 lang waren geworden, werd het diertje levendiger, en tevens pastte het zich 

 nog nader aan de levenswijze in water aan door de ontwikkeling van een 

 breedere en krachtigere staart-zwemhuid , nadat de eerste smaUe en glashel- 

 dere staartvin 8 dagen na het begin van het verblijf in het water verdwenen 



