WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 43 



dat de ijzel niet, zooals nog dikwijls wordt beweerd, veroorzaakt wordt door 

 regen , die valt op een grond welke tot ver beneden O "* is verkoeld en daarop 

 bevriest, maar door waterdroppels, die zelf reeds, zonder vast te worden , 

 verkoeld zijn tot beneden die temperatuur en dus in een toestand van *'over- 

 smelting" verkeeren. M. E. Nouel heeft aan de Académie des sciences , in 

 hare zitting van 3 Maart 11., herinnerd dat hij reeds in 1863 deze verklaring 

 van het ontstaan van den ijzel, als de eenige mogelijke, had gegeven. 



LN. 



De elektrische visschen onderzocht met behulp van den telephoon Maeey 



heeft aan de Académie des sciences, in hare zitting van 17 Februari 11. , mede- 

 gedeeld dat wanneer men een Raja torpedo op geschikte wijze met een telephoon 

 in verbinding brengt, daarin, zoodra men het dier in het elektrische deel der 

 hersenen prikkelt, een toon wordt voortgebracht van ongeveer 165 trillingen 

 in de seconde, welke een weinig in sterkte en eenigermate in hoogte toe- 

 neemt, als men die prikkeling versterkt. ln. 



METEOROLOGIE. 



IJzel op den 22en en 23en Januari van dit jaar. — Ook na het medege- 

 deelde op de vorige bladzijden kan hot volgende misschien nog der ver- 

 melding waard worden geacht. De Académie des Sciences ontving daar- 

 over verscheidene mededeelingen ; in Frankrijk schijnt die ijzelvorming bui- 

 tengewoon sterk te zijn geweest. De dikte van het ijs op boomen , tele- 

 graafdraden en andere voorwerpen, zelfs op de vertikale vlakte van muren 

 Qj^2., — voorts op regenschermen, kleederen enz. bedroeg 2 a 3 centimeters. 

 De bladeren van sommige heesters waren beladen met 50 maal hun eigen ge- 

 wicht aan ^js, en toen de dooi den samenhang tusschen het ijsomkleedsel der 

 dunnere takken met dat der dikkere ophief, brak een groot aantal der eerste 

 af. Te La-Chapelle-Saint-Mesmin (Loiret) hield den ganschen nacht van den 

 23eii op den 24en het kraken der brekende takken niet op ; des morgens was 

 de grond er mede bezaaid ; zelfs geheele boomen waren ontworteld of van den 

 top tot den wortel gespleten; de meeste overige boomen, van hunne takken 

 ontbloot, zagen er uit als de masten van schepen. Een laurierblad, dat ge- 

 wogen werd, droeg een ijsschors van 70 grammen zwaarte. Op een aantal 

 uitstekende punten vormden zich ijs- stalactiten. Het opmerkelijke was, dat het 

 gedurende die dagen regende , ofschoon de temperatuur eenige graden beneden 

 het vriespunt bleef, en dat de regen, zoodra zij de voorwerpen aanraakte, 



