44 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



in ijs veranderde, ook zelfs wanneer die voorwerpen eene temperatanr boven 

 O" C. bezaten, b. v. kleedingstukken die door menschen gedragen werden. 

 Algemeen komen de berichtgevers dan ook daarin overeen dat de regen in de 

 hoogere luchtstreken tot beneden het vriespunt afgekoeld, doch niet bevroren 

 was , en dat de bevriezing eerst plaats had op 't oogenblik dat de droppels op 

 de voorwerpen \ie\en. (Compt. rend. , Tom. LXXXVIII, pag. 192, 193, 244, 

 245). De heer l. godefroi, de berichtgever uit de boven bij name genoemde 

 plaats, nam waar, dat wel is waar bij weinig overvloedigen regen de drop- 

 pels dadelijk bevroren op het oogenblik dat zij op vaste lichamen stootten , 

 maar dat dit bij sterken regen slechts gedeeltelijk plaats had; dat een deel 

 daarvan ijs werd , en een ander gedeelte over het zoo gevormde ijs heenvloeide , 

 om dan weinig later echter ook te bevriezen. d. l. 



MINERALOGIE. 



Inslultsels van vloeistoffen in topazen. — Men weet dat vogelsang langs 

 den spectraalanalytischen weg aangetoond had dat deze uit gecondenseerd kool- 

 zuur bestaan. De heeren th. erhard en a. stelzner hebben dit resultaat 

 op de volgende wijze gecontroleerd. 



Door ANDREWS is het kritische punt van koolzuur op 30,92*^ bepaald. Ver- 

 warmt men derhalve een topaas , waarin zich zulk een koolzuur-insluitsel be- 

 vindt, dan zal dit schijnbaar verdwijnen op het oogenblik dat de topaas die 

 temperatuur bereikt heeft. Daar de ruimten waarin zich zulke insluitsels be- 

 vinden echter zeer klein zijn , zoo kan alleen onderzoek door het mikroskoop 

 hier dienen. De verschillende , in gebruik zijnde verwarmbare voorwerpplaten 

 bieden echter geen genoegzaam nauwkeurige middelen aan om de temperatuur 

 te bepalen. De heeren erhard en stelzner plaatsen daarom het mikroskoop 

 met het te onderzoeken voorwerp in water, na vooraf het objectief en den 

 spiegel met vet te hebben ingewreven , om het binnendringen van water te 

 verhinderen. De bepaling der temperatuur geschiedde door een gevoeligen ther- 

 mometer in de nabijheid van het voorwerp geplaatst. Door langzame bijvoeging 

 van warm water , onder omroering , werd dan de temperatuur allengs verhoogd , 

 zoodat de waarnemer door het mikroskoop met juistheid het oogenblik kon 

 aangeven, waarop de bel, onder levendig opkoken, verdween , evenals dat waarop 

 zij weder waarneembaar werd. 



Erhard en stelzner bevonden nu bij twee topazen , waarin 7 insluitsels 

 bevat waren , dat dit verdwijnen en weder terugkeeren bij temperaturen ge- 

 schiedde, die tusschen 28,75" en 29,18* C. lager, derhalve bij eene iets ge- 



