48 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



konijnen hem geleerd , dat de blaaswormen van deze dieren (een Echinococeus 

 bij het paard , en Cysticercus pisiformis bij het konijn) zich in hun lichaam , 

 dus zonder dat te verlaten, tot taenien ontwikkelen, en wel steeds tot "on- 

 gewapende", d. i. geen hakenkrans bezittende, terwijl diezelfde blaaswormen , 

 wanneer zij in een vleesch- of allesetend dier geraken , het aanzijn geven aan 

 «'gewapende" d. i. van een hakenkrans voorziene taenien. Zoo stammen T.per- 

 foliata van het paard en T. echinococeus en nana van den hond van een en 

 denzelfden blaasworm af. {Compt. rend. Tom. LXXXVIII. pag. 88.) 



D. L. 



Slangenvergift. — De heer lacerda beweert, op grond van zijne te Rio de 

 Janeiro ingestelde onderzoekingen over de werking van het vergift der Ratel- 

 slang, dat de giftstof dier slangen niet is , gelijk men tot dusver meende , een 

 zoogenaamd "oplosbaar" ferment, maar een "gefigureerd" ferment. Na de voor- 

 lezing van zijn opstel door de quatreeages merkte deze aan, dat hij bezwaren 

 had tegen de door lacerda gebruikte benamingen {Compt. rend. Tom. LXXXVII, 

 pag. 1093). Het slangen vergift zou ook in dit opzicht overeenkomen met het 

 infectiegift van de besmettelijke ziekten dat , gelijk bekend is , thans door zeer 

 velen gehouden wordt te bestaan uit mikroskopische zwammen (bacteriën.) 

 De fermenten van het slangengift zouden zich voorts vermenigvuldigen door 

 sporenvorming , door verdeeling en door de vorming van inwendige kernen. Ik 

 verwijs overigens naar het oorspronkelijke. d. l. 



ANTHROPOLOGIE. 



Australiërs. — In een opstel van den heer macallister over de zeden , de 

 overleveringen en den godsdienst der Australiërs, den llea Februari jl. gelezen 

 in de Anthvopological Society^ komt de schrijver tot het besluit dat, indien 

 het vastland van Australië wat later door de Europeërs was ontdekt geworden , 

 deze de inwoners er van op een wat hoogeren trap van beschaving zouden 

 hebben aangetroffen , dan nu het geval is geweest. De oorzaken van hun ge- 

 ringe ontwikkeling op het tijdstip der ontdekking zoekt macallister niet in 

 gebrek aan vatbaarheid daarvoor, maar in de afwezigheid van groote verscheu- 

 rende dieren , in de gemakkelijkheid waarmede de Australiërs het hoogst noodige 

 voedsel konden verkrijgen, en in hunne geïsoleerde stelling ten opzichte van andere 

 volksstammen , met uitzondering , aan enkele kusten , van meer beschaafde Poly- 

 nesiërs en Maleiers. {The Academy , Febr. 22, 1879. pag. 173.) d. l. 



