52 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



pooten doen het voorwerp echter meer gelijken op het hedendaagsche geslacht 

 Cyphocrana dan op eene soort van Phasma. Men vindt de beschrijving , 

 vergezeld van eene fraaie afbeelding, in La Nature 1879, 18 Januari, 

 p. 108. HG. 



Elasmotherium. — In het begin dezer eeuw vond fischee yon vtaldheim 

 in de palaeontologische verzameling van het museum te Moscou, een gedeelte 

 der onderkaak van een reusachtig zoogdier , waaraan hij den naam van Elas- 

 motherium gaf. Later zijn op verschillende plaatsen van Eusland niet alleen, 

 maar ook in Hongarije , op Sicilië en langs den Eijn-oever , tanden van het- 

 zelfde dier ontdekt. Het Elasmotherium was derhalve een dier dat eenmaal 

 over een groot gebied verspreid was. De gronden , waarin zijne overblijfselen 

 verspreid voorkomen , behooren tot het diluviale tijdperk , en het is niet on- 

 waarschijnlijk dat het nog gelijktijdig met den voorhistorischen mensch in ons 

 werelddeel geleefd heeft. 



De nadere kennis van dit merkwaardig dier heeft thans een grooten stap 

 voorwaarts gedaan door eene vondst, die in het begin van het vorige jaar heeft 

 plaats gehad, namelijk die van een volledigen schedel, welke aan een Elas- 

 motherium heeft toebehoord. Deze , door visschers uit het bed der Wolga op- 

 gehaald, maakt thans deel uit van het museum te Petersburg , en is door Prof. 

 BRANDT in de werken der Petersburger akademie beschreven en afgebeeld. 



De schedel heeft de lengte van een meter en de breedte van een halven 

 meter. Hij gelijkt eenigszins op dien van een Ehinoceros, vooral ook door de 

 aanwezigheid van een uitsteeksel op den neus , dat gedurende het leven voor- 

 zeker een hoorn van groote afmetingen droeg. Het meest in het oogloopend 

 verschil is een groote holle uitpuiling aan de voorhoofdsbeenderen , waardoor 

 de schedel een geheel eigendomlijk aanzien verkrijgt. Met den Ehinoceros 

 tichorinus der diluviale periode stemde overigens het Elasmotherium nog over- 

 een door het bezit van een beenig neus-tusschenschot. De afgeslepen opper- 

 vlakte der kiezen wijst op een dier dat zich alleen met planten voedde, maar 

 de windingen der emailplooien zijn verschillend van die der kiezen van den 

 Ehinoceros. 



Brandt schat de lengte van het geheele dier, uitgaande van die des sche- 

 dels, op niet minder dan 14 tot 16 voeten. hg. 



PHYSIOLOGIE. 



Veranderingen in liet netvlies door het licht. — Volgens onderzoekingen , 

 in het physiologisch instituut te Heidelberg, door den heer hornborstel 



