WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 55 



Dit dier kan zijne ter nauwernood merkbare bruinachtige kleur in een schit- 

 terend rood doen overgaan. Het neemt deze kleur in het duister aan , om, aan 

 het licht gebracht , wederom zeer licht bruinachtig te worden. Deze kleurs- 

 veranderingen worden bevorderd door een hoogere temperatuur ; beneden 5 "— 6" C. 

 vertoonen zij zich niet meer. Snijdt men het dier de oogen af, dan wordt 

 het rood en blijft zoo , ook aan het licht , althans bij gewone temperatuur ; 

 maar daalt deze tot O", dan verdwijnt de roode kleur, om eerst weder te 

 verschijnen , wanneer het water , waarin zich het dier bevindt , verwarmd wordt. 

 {Compt. rend. LXXXVII, p. 302.) hg. 



Kweeking van honigbijen op Java. — In een aan de bijen -kweekerij gewijd, 

 te Praag verschijnend tijdschrift, Der Bienenvater aus Böhmen , deelt de re- 

 dacteur , de heer k. mayerköffer , mede , dat door een Duitscher op Java 

 goed geslaagde proeven genomen zijn tot aankweeking van de daar inheem- 

 sche Apis dorsata. {Nature, 27 Juni 1878, p. 238). hg. 



Haemocyanine , eene nieuwe stof in het bloed van Octopus vulgaris. — 



Het aderlijke bloed van Octopus is kleurloos, het slagaderlijke donkerblauw. 

 Het is den heer l. eredericq gelukt aan te toonen dat deze kleur veroor- 

 zaakt wordt door eene in het bloed bevatte stof, die hij haemocyanine noemt 

 en welke bij Octopus, en dus ook vermoedelijk bij andere Cephalopoden en ver- 

 dere Molusken, dezelfde rol speelt als de haemoglobine in het bloed der Ver- 

 tebraten. Zoodra de ademhaling van het dier op eenigerhande wijze gestoord 

 wordt, heeft er ontkleuring van het slagaderlijk bloed plaats. 



Men kan , door dialyse van het bloed , de haemocyanine isoleeren. Zij 

 wordt dan ook blauw bij toetreding van zuurstof, en verbleekt weder na 

 eenigen tijd in het luchtledige. Zij is eene eiwitachtige stof, waarin het ijzer 

 door hoj^er vervangen is , dat er overigens in gelijken gebonden staat in voor- 

 komt als het ijzer in het bloed der vertebraten. {Comjjt. rendus, 16 Deo. 

 1878, p. 996.) HG. 



Parasitische Copepoden. — Uit onderzoekingen, door c. vogt bewerkstelligd 

 aan een aantal soorten dezer afdeeling, leidt hij in het algemeen af, dat de 

 parasitische soorten afstammen van niet parasitische. De parasitische geslach- 

 ten hebben alle hunne vertegenwoordigers onder de vrij levende geslachten. In 

 de eerste jeugd hebben allen den Nauplius-vorm. De dwergachtige mannetjes 

 zijn geen eigenlijke parasiten ; zij leven wel is waar op de wijfjes , maar hunne 

 monddeelen zijn vrij, en zij voeden zich zelfstandig met het in de nabijheid 



