WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 59 



ontdekken en meten en dit door eene bewerking , die in weinige minuten kan 

 verricht worden. 



Mallard en le chatellier hadden weinige dagen vroeger er op gewezen 

 (Ibidem XL VIII , p. 698), dat het gewone herkenningsmiddel der mijnwerkers, 

 de blauwe aureool van brandende koolwaterstof, die de vlam der Davy-lamp 

 omringt, zoodra dit gas in eenigszins aanmerkelijke hoeveelheid in de omrin- 

 gende lucht voorhanden is , veel gevoeliger en daardoor veel zekerder kon 

 worden gemaakt met behulp van een waterstofvlam , die in een afzonderlijk 

 toestelletje brandt. De aureool is daarbij veel grooter door de hoogere tem- 

 peratuur der vlam , en veel beter zichtbaar door de weinige lichtkracht dezer 

 laatste. Ook hiermede moet het mogelijk zijn de aanwezigheid van 14 ten 

 honderd aan mijugas te herkennen, en wanneer grootere hoeveelheden aanwe- 

 zig zijn, kunnen die bij eenige ondervinding dienaangaande , althans bij bena- 

 dering, kwantitatief naar de afmetingen der aureool worden bepaald. ln. 



Elektrisch licht door thermo-elektriciteit. — Volgens een bericht van du 

 moncel aan de Académie des Sciences, in hare zitting van 5 Mei 11., moet 

 het aan clamond, den welbekenden vervaardiger van thermo- elektrische batte- 

 rijen, gelukt zijn om, door een zeventigtal daarvan te verbinden en door ver- 

 branding van coaks in een daartoe opzettelijk vervaardigden vuurhaard te 

 verhitten , vier elektrische lampen in werking te brengen , die gezamenlijk in 

 lichtkracht met van 80 tot 100 carcellampen gelijk stonden, en dit bij een 

 verbruik van niet meer dan 9,5 kilogram coaks in het uur ! ln. 



SCHEIKUNDE. 



Veranderlijkheid der verhouding van N. en 0. in dampkringslucht. — Het is 

 bijna als zeker aan te nemen, dat deze verhouding, in plaats van zooals men tot 

 nog toe meende standvastig te zijn , integendeel veranderlijk is naar gelang van 

 plaats en tijd. Althans Prof. v. jolly te München heeft {Abhandlungen der 

 K. Bayerische Academie XIII, en daaruit Wiedemanns Annalen VI, S. 520) 

 in verschillende maanden van 1875—76 een verschil in zuurstofgehalte waarge- 

 nomen van 20,96 tot 20,47, en in 1877 een van 21,01 tot 20,52 procenten. Beide 

 uitkomsten zijn langs verschillende wegen , de eerste door gewichtsbepalingen , 

 de tweede langs eudiometrischen weg verkregen, en stemmen overeen ook wat 

 de omstandigheden — windrichting enz. — aangaat, waarbij hec hoogste en 

 het laagste zuurstofgehalte is waargenomen. LN. 



