WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 61 



der Tortugas , een Isopode opgevischt van bijna 0,2 m. lengte op 0,10 m. 

 breedte, waaraan agassiz den naam van Bathynomus giganteus heeft ge- 

 geven , en die alph. milne-edwards voorstelt te rangschikken bij de Cy- 

 mothoadae, in eene afdeeling van C. hranchiferae. Behalve door zijne grootte 

 is dit dier merkwaardig wegens de inrichting zijner ademhalingsorganen. De 

 valsche buikpooten toch , ofschoon voorzien van een ademhalingsnet , even als 

 die der andere Isopoden, maken niet het geheele ademhalingssysteem uit, 

 maar vormen een operculum-stelsel , waaronder boom- of pluimvormige fijn 

 vertakte kieuwen liggen. Bij lone en Kepon , uit de familie der Bopyridae, 

 vindt men ook wel aan de zijden des lichaams takvormige aanhangsels , doch 

 deze zijn niet met de kieuwen van Bathynomus te vergelijken. — De alge- 

 meene bouw , de groepeering der segmenten , het samenstel van den mond 

 en de plaatsing der pooten doen het dier brengen tot de ïsopoda ambulatoria. 

 Van de Sphaeromidae onderscheidt het zich door zijne vrije abdominaalpooten 

 en door eene staartvin. Hierdoor nadert het tot de Cymothoadeae. Maar in 

 den vorm van den kop , de sprieten en de oogen verwijdert het zich van alle 

 bekende groepen. De óogen zijn zeer ontwikkeld; elk oog bezit bijna 4000 

 vierkante facetten ; desniettegenstaande leeft het dier op zeer groote diepte 

 in zee en in duisternis. De oogen zijn niet , zooals bij alle niet vastzittende 

 Cymothoadae ^ boven op, maar onder aan den kop geplaatst. {Compt rend. 

 Tom. LXXXVIII, pag. 24.) d. l. 



Histologie en physiologie van het zenuwstelsel der Crustaceën. — De 



onderzoekingen van e. yung op Bomarus vulgaris, Astacus Jluviatilis , Pa- 

 laemon squüla, Cancer maenas en Pagurus, Portunus puher en Maia 

 squinado hebben hem het volgende geleerd. 



Het zenuwstelsel der schaaldieren bestaat uit zenuwvezels en zenuwcellen. 



De vezels bezitten een (bij dikke vezels dubbel) vast en elastiek omhulsel, 

 van binnen onregelmatig met kernen bezet ; de inhoud is halfvloeibaar , lijme- 

 rig, altijd helder en homogeen. Gedestilleerd water en de meeste reagentia 

 doen er granulatiën in ontstaan , die men ten onrechte als normaal heeft 

 beschreven. Naar het centrum toe is de inhoud meer verdicht, 't geen zich 

 openbaart door een wolkachtig aanzien van het centrale gedeelte, maar nooit 

 vindt men er gedifferentieerde vezels , die als analoog aan de cylinder-as 

 der vertebraten kan worden beschouwd. 



De cellen bestaan uit een steeds enkelvoudig, kernloos , dikwijls uiterst 

 dun omhulsel, met een inhoud als die der vezels, waarin een of twee ker- 

 nen drijven , die een of meer nuclei bevatten , welke nucleoli inhouden , op 



