WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



STERREKUNDE. 



Oorsprong der meteorieten. ■ — Voor eenige jaren betoogde tscermak {Sit- 

 zungsherichte der Kais. AJcad. 1875, 2, p. 66), dat de meteorieten afkom- 

 stig moesten zijn uit de vulkanen van het eene of andere hemellichaam. Hij 

 grondde deze meening op de volgende feiten : 1 ''. De meteorieten komen altijd 

 als hoekige fragmenten in onzen dampkring; 2\ de kristallijne structuur van 

 vele ijzer-meteorieten wijst op eene langzame vorming te midden eener groote 

 massa, bij nagenoeg constante temperatuur; 3". vele meteorieten vertoonen 

 dergelijke groeven als sommige steenen op aarde, die door de wrijving van 

 andere daarmede in aanraking gekomen massa's ontstaan zijn; 4". sommige 

 meteorieten vertoonen eene breccia-samenstelling ; 5 ". vele meteorieten zijn sa- 

 mengesteld uit zeer kleine deeltjes , gelijkende op die van vulkanische tuffen. 



De heer robert s. ball , van deze meening uitgaande , zoekt nu de vraag 

 te beantvi'oorden : van welke der ons bekende hemellichamen mag men dan 

 met eenige waarschijnlijkheid aannemen, dat zij de plaats van oorsprong der 

 meteorieten zijn ? Na achtereenvolgens aangetoond te hebben , dat het zeer on- 

 waarschijnlijk is dat de meteorieten van de zon , van de maan , of van een 

 der planeten komen , oppert hij de hypothese : dat de meteorieten eenen aard- 

 schen oorsprong hebben , in dien zin namelijk dat aardsche vulkanen , in eenen 

 tijd toen deze nog veel krachtiger werking hadden dan thans, steenen zouden 

 hebben uitgeworpen tot op zoo grooten afstand, dat deze elliptische banen 

 rondom de zon beschreven , om later weder , wanneer zij , bij het kruisen van 

 de loopbaan der aarde , in de nabijheid van deze kwamen , daarop neder te 

 vallen. Zoo zoude de aarde allengs weder de projectielen inzamelen , die zij in 

 eene vroegere periode heeft uitgeworpen. Maar de eerste uitwerping veronder- 



9 



