WETENSCHAPPELIJK BIJRI,AI). 67 



Physilc und Chemie, III, S. 344) blijkt dat die soortelijke warmte niet, 

 zooals EEGNAULT meende, slechts weinig, maar integendeel overeenkomstig 

 jamin's meening zeer aanmerkelijk verandert met de temperatuur. Wanneer 

 men die bij 15'' C. als 1 aanneemt, dan is zij bij 30' 1,0376. ln. 



Thermomagnetische motor. — Ter wederzijde van een dunnen staalring, 

 die in een horizontaal vlak om eene loodrechte as vrij kan draaien , plaatsen 

 HOUSTON en THOMSON de polen van een sterken elektromagneet. Wordt deze 

 ring op één plaats verhit, dan neemt daar het geïnduceerde magnetisme toe, 

 en die plaats beweegt zich naar de naastbij gelegen magneetpool. Een ander 

 deel komt nu in de vlam en wordt op zijn beurt weder sterker aangetrokken 

 dan het inmiddels verkoelde deel , en zoo wordt de omwenteling eene aanhoudende. 

 Het warmteverbruik of liever de warmteverspreiding is hierbij echter zeer groot 

 in verhouding tot het mechanisch effect. ln. 



Polarisatiebatterijen, — Gaston plantje heeft zijne verschillende proeven- 

 reeksen , sedert tien jaren met die batterijen verkregen . in een bundel be- 

 schreven , die hij heeft uitgegeven onder den titel Recherches sur V Électricité 

 (Paris , FOURNEAu). La Nature , VII , p. 368 , geeft daarvan eenige uittrek- 

 sels met afbeeldingen, LN. 



Temperaturen in den elektrischen lichtboog. — Rossetti te Padua heeft 

 aan de Société franqaise de physique medegedeeld (La Nature^ VII, p. 403) 

 dat hij door meting van de afgestraalde warmte in het kolenlicht , verkregen 

 door den stroom van 80 BUNSEN-elementen , de temperatuur der negatieve 

 koolspits op 2400' C, , die van de positieve op 2870' en die van den boog 

 zelven op 3500*^ meent te hebben gevonden. LN. 



Inductiebalans en audiometer. — Drie electro-magnetische spiralen zijn ach- 

 ter elkaar op een staaf bevestigd , zoodat de middelste daar langs verschoveD 

 kan worden, terwijl de assen van alle drie daarbij steeds in eikaars ver- 

 lengde blijven. Wanneer een standvastige stroom zoo door de beide uitersten 

 wordt geleid , dat zij gelijknamige polen naar elkaar tockeeren en de middel- 

 ste met een telephoon verbonden , dan zal het altijd mogelijk zijn deze laat- 

 ste zoo te plaatsen , dat de werking der beide uiterste daarop gelijk O is 

 en er dus bij het verbreken en weder doorgaan van den stroom in deze laat- 

 ste niet het minste geluid in den telephoon gehoord wordt. Is het werktuig 

 zoo gesteld , dan zal elke omstandigheid , die op de stroomsterkte en het ver- 



