78 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



fossiele insekten sedert lang beroemde lagen bij Oeningen in Beijeren. Ook de 

 bewaring der insekten in den steen is eene voortreffelijke. Alleen van Floris- 

 sant bracht scuddee, zes tot zevenduizend fossiele insekten mede. In het ge- 

 heel bezit hij reeds 12000 specimina, een veel grooter aantal dan eenig 

 natuuronderzoeker , die over dit onderwerp geschreven heeft , ooit bezeten heeft. 

 De heer scuddee zal de door hem verzamelde soorten in ren afzonderlijk 

 werk beschrijven [Nature, 25 April 1878, p. 508). hg. 



Rhinoderma Darwiniï. — Deze soort van Vorsch, door darwin op zijne 

 reis in Chili gevonden, werd tot dusver voor levend-barend gehouden. Een 

 spaansch natuuronderzoeker, jimenez de la espada, heeft nu daarvan eene 

 geheel andere lezing gegeven. Een groot deel van zijn opstel is door or. j. w. 

 SPRENGEL vertaald en gepubliceerd in het Zeits. f. wiss. Zoölogie , Bd. XXX , 

 Heft 4. Daaruit blijkt dat het mannetje van Rhinoderma Darwiniï een groo- 

 ten broedzak heeft, die zich van de keel af over een groot deel der buik- 

 vlakte uitstrekt. In dien zak werden een aantal levende larven gevonden, elk 

 voor zich 14 miilim. lang. Hoe deze daarin opgenomen zijn en zich ontwik- 

 keld hebben is tot dusver onbekend. hg. 



Fossiele herten. — In de vergadering der Geological Society van 19 Dec. 

 1877 gaf Prof. boyd dawkins een overzicht van onze keunis der vormen 

 van Cervina, die gedurende de tertiaire periode in Europa bestaan hebben. 

 Opmerkelijk is het dat in den loop der tijden de gedaante der hoornen of 

 van het gewei al meer en meer samengesteld is geworden en wel op dezelfde 

 wijze en in dezelfde richting als nu nog bij toenemenden leeftijd wordt waar- 

 genomen. In den oudsten miocene-tijd bestonden alleen herten met gevorkte 

 hoornen , ongeveer als de nu nog levende Muntjak (Cervus styloceros) van 

 Zuid- oostelijk Azië. In het opper-miocene-tijdperk wordt het gewei iets samen- 

 gestelder, ongeveer als bij onze ree. Gedurende het pliocene-tijdperk is die 

 vervorming voortgegaan Niet alleen werd het gewei samengestelder maar ook 

 grooter. De ontwikkeling bereikte vermoedelijk haar maximum op het einde 

 van dit tijdperk. {Nature, 24 Januari 1875, p. 255). hg. 



Maagsap der Visschen. — De heer richet heeft het maagsap van vis- 

 schen , inzonderheid van haaien en roggen , onderzocht en bevonden dat dit 

 eene merkelijk grootere hoeveelheid zuur bevat dan dat van zoogdieren. Melk- 

 zuur komt er in den geheel verschen toestand niet in voor. De hoeveelheid 

 zoutzuur is daarentegen buitengewoon groot en bedraagt van 10 tot 15 



