WETENSCHAPPEIIJK BIJBLAD. 91 



Invloed van de beweging van geluid- en lichtbronnen op de daarvan waar- 

 genomen toonhoogte of kleur. — Mach heeft (Wiener Berichte LXXVII en 

 daaruit Beiblciiter III, S. 686) hierover nieuwe proeven gedaan. Uit deze voor 

 het geluid en uit theoretische beschouwingen naar aanleiding daarvan voor het 

 licht, komt hij tot de uitkomst dat voor beiden de DOPPLER*sche theorie vol- 

 komen juist is en dat, wat het laatste betreft, de tegenwerpingen van van 

 DER WILLIGEN Ongegrond zijn. ln. 



Temperatuur der koolspitsen bij het elektrische licht. - Eosseiti heeft 

 deze op nieuw bepaald, {Jourmal de physique VIII . />. 257) door de werking 

 der stralen op een Mellonizuil. Hij geraakte tot de volgende uitkomsten : 



1". De temperatuur der positieve koolspits is altijd hooger dan die der ne- 

 gatieve , (bevestiging van wat reeds sedert meer dan 20 jaren bekend was. Reft), 



2". De temperatuur van elk deel der koolspitsen is des te hooger naarmate 

 dit deel dichter bij het uiteinde daarvan is gelegen. 



3". Voor de negatieve spits heeft men als minimum een temperatuur van 

 1940" C, als maximum een van 2532" C. 



4". Voor de positieve als minimum 2M2''C. , als maximum 3200" C. 



5". Het uiterste einde der negatieve spits heeft een temperatuur van omstreeks 

 2500" C, dat der positieve minstens 3200'' C. ln. 



Overbrenging van arbeidsvermogen door den elektrlschen stroom. — Sie- 

 mens {Phil. Magazine 5k: Ss.YlL, p.3b2) heeft in den herfst van 1876 den 

 Niagara- waterval bestudeerd en gevonden dat het arbeidsvermogen van dezen 

 gelijk staat met zeventien millioen paardenkrachten. Om diezelfde kracht door 

 stoomwerktuigen voort te brengen , zou men tweehonderd en zestig millioenen 

 tonnen steenkool in het jaar moeten verbruiken , eene hoeveelheid . die op weinig 

 na gelijk is aan die, welke jaarlijks op geheel den aardbol wordt ingezameld 



Om deze verbazende hoeveelheid arbeidsvermogen op te zamelen en nuttig 

 te gebruiken , in plaats van het , gelijk tot nu toe steeds geschiedt . te laten 

 verloren gaan , moet men het tot op groote afstanden kunnen overbrengen. 

 Daartoe kan men , volgens des schrijvers berekeningen , met meer voordeel van 

 de elektriciteit dan van water of saamgeperste lucht gebruik maken. De wa- 

 terval zou dan moeten dienen om een groot aantal magneto elektrische werk- 

 tuigen in beweging te brengen. De stroom van dezen , door roodkojjeren ge- 

 leiders van 7,8 cm. middellijn voortgeleid , zou op 30 engelsche mijlen of 

 bijna 't 8 kilometers afstand nog 1000 paardenkrachten kunnen voortbrengen. 



LN. 



