WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 93 



nomeo , hetgeen hij als eene bevestiging van meijer's ontdekking beschouwt. 

 (Nature, 44 Aug. 1879 p. 358 j. hg, 



Norwegiam. — Wederom is een nieuw metaal ontdekt , waaraan de ontdek- 

 ker, Dr. TELLEF DAHLL, den naam van norwegium gegeven heeft. Hij vond 

 het in kopernikkel van Kragerö. in Skjaergaarden, Het geïsoleerde, zuivere 

 metaal is wit , met een licht bruinachtigen tint. Het heeft , gepolijst zijnde , 

 een volkomen metallischen glans, maar bedekt zich na eenigen tijd met een 

 dun laagje oxyd. Het kan in een agaten mortier worden plat gedrukt en gelijkt 

 in hardheid op koper. Zijn smeltingspunt is 350" C. en zijn spec. gewicht 

 9,441. Zijn aequivalentgewicht bedraagt ongeveer 145,9. 



Slechts een oxyd, NgO, is verkregen. Met zwavelwaterstof geeft het een 

 bruin sulphide, zelfs in sterke zure chlorwaterstofzure oplossingen, dat in 

 ammonium-sulphide oplosbaar is. Met eene geringe hoeveelheid bloedloogzout 

 ontstaat een bruin , met eene grootere een groen praecipitaat. De oplossing 

 in zwavelzuur wordt bruin door de toevoeging van zink , en het metaal wordt 

 in poedervorm gepraecipiteerd. De oplossingen van dit metaal zijn blauw , 

 maar worden bij verdunning groenachtig. (Chem. News, 18 Julij , 1879). 



UG. 



GEOLOGIE. 



Eozoön canadense. — Het was te verwachten , en zoo is het ook gebeurd , 

 dat de voorstanders van de foramminitenatuur van het raadselachtige Eozoön 

 canadense tegenover de bestrijding van professor möbius , hoe oogenschijnlijk 

 afdoende ook , het pleit niet dadelijk gewonnen zouden geven. De heer dawson 

 in het Jmerican Journal en professor carpenter in Nature, 31 Julij 1879 

 (waar ook het opstel van dawson is afgedrukt), komen tegen vele der door möbius 

 aangevoerde bewijsgronden voor den zuiver mineralen aard van Eozoön ernstig op. 



Daar het hier te doen is om eene reeks van kleine bijzonderheden in de 

 structuur , die inderdaad op verschillende wijzen kunnen geduid worden , zoo 

 zij het voldoende hier aan te stippen dat de indruk, welke het lezen van do 

 tegenwerpingen van de heeren dawson en carpenter maakt, tot de over- 

 tuiging leidt dat de Eozoön-kwestie , in weerwil van de schoone onderzoekingen 

 van MÖBIUS nog geenszins als voor goed opgelost mag beschouwd worden. C.vr- 

 PENTER kondigt eene nieuwe verhandeling over dat onderwerp aan , bewerkt 

 in vereeniging met dawson, en men zal verstandig doen alle definitief oor- 

 deel over dit punt op te schorten , totdat die toegezegde verhandeling ver- 

 schenen is. 



