586 



in Olympo Bithyno et Sphaciotlcis Cretae montibus. Haec spe 

 cies etiam Tragacantham fuudit. In Earp, Mor. 213. Astra- 

 galus aristatus, sed tantummodo auctoritate Sibthorpii indicatur. 

 Hisce fretus in Sieberiano Herbario cretico Astragalus ari- 

 status inveuitiir. Equidem Sraithium species oommutasse aut 

 omniuo orrasse pnto. Astragalus quem e Peloponeso habeo, 

 partim a me sublatum partim a Bergero traditum, cum descri- 

 ptioue Caudolllana A cretici optime couvenit. A. aristatus vero, 

 quem in Alpibus australibus praesertim in Monte Cenisio legi^ 

 a graeco ralde differt, et A. aristatus Hb, Sieber, quoqne valde 

 alienus est. A. cretico valde affinis est A. siculus Bivou. quem 

 in M. Aetna Irequentissimum vidi et difficillime ob spinas de- 

 cerpsi , calyce tarnen satis superque differt. An Astragalus cre- 

 ticus Sieb, cum Lamarkiano couveniat non facile dixerim, cum 

 in specimine meo flores deficiaut. Constat vero , gurami Traga- 

 canthae e Graecia apportatum ab A. cretico Lam, desumi. 



Geranioideae. 

 Geranium vülosum Tenore syll, 334. Cand, pr, 2. 644. ; 

 Circa Patras invenitur. lu E.rp. Mor, deest. 



Althaea mconantha n. sp. Toraentosa, caule diffuso 

 lierbaceo, foliis omnibus cordatis crenatis, stipulis bipartitis 

 peduuculis axillaribus solitariis petiolo brevioribns, corolla ca- 

 lyce duplo majore. Frequens in lusnla Zacyutho , ab Althaea 

 rosea uti videtur diversa foliis omnibus crenatis , stipulis bipar- 

 titis nee multifidis, lloribus minoribns. Caulis 2 — 3 pedalis 

 diffusns, pilis stellatis tomentosus uti tota planta, versns basin 

 flavescens. Folia summa et jnuiora cordata deusius et candi- 

 canti-tomentosa, adultiora calvesceutia et viridia; petiolus in- 

 feriorum 3 poil. longus, superiorum brevior; lamina inferiorum 

 2 poll. longa et lata. Stipulae parvae bipartitae, laciniis linea- I 

 ribus. Pednncnli 2 — 3 lin. longi crassi. Calyx exterior 9 

 fidug , interior dnplo br,evior laciniis lanceolatis acntis , interior 



