612 



Eremiae aliorumqac lucminisse siifficit, quae ad genera nova 

 adhuc proponenda uullam qooad circuitum praeberent rela- 

 tiouem. 



Omnem curam atque operam in eo posiii , ut subdivisiones 

 quotenus fieri poterat, diligentissinie terminarem et stabilirera; 

 quapropter quae Organa sacpe et quae nunquam mutationi sint 

 obnoxia, investigare studui, 



Quaecunque invenire mihi contigit, haecsunt: 



Inflorescentia axillaris minus perfecta aestimanda est qnam 

 terminalis, in quam illa transire teudit; trausire; inquam, teu- 

 dit, re vera autem certe nou transit; id quod ex variis phaeno- 

 menis observare possumus. Involucra enim, quae saepenu- 

 mero praeter bracteas adhuc accedunt , a foliis caulinis , infra 

 bracteas proxime positis , paulo commutatis , nulla modo sunt 

 diversa. Transmutationem inflorescentiae terminalis in axil- 

 larem, nisi in speciminibus excultis ocurrere nemo unquam Ti- 

 dit. In horto botauleo Beroliuensi talem casum in Erica lanata 

 Wendl. (E. Sparrmanui Hort.) semel observavi , qui tarnen ar- 

 tificiose exinde productus est, quod ramuli juvenes, qui gem- 

 mas, florem continentes , possidebant, excerpti sunt. 



Complures flores hujus Ericae in axillisfoliorumevolveban- 

 tur itaque axillares fiebant. 



Nonnulla specimina siccari atque pro herbario regio se^-i 

 vari jussi, ut documeuto mihi esse possint. Attamen vero haec 

 aberratio artificialis , quomimis subdivisiones ex inflorescentia 

 facerem, me impedire non potuit propterea quod in inrestiga- 

 tione specierum aliquid praebet , quod semper clarissime in cob- 

 spectiim venif. 



Jam prius , et nisi fallor, Link füit, qui primus formam 

 llorum ad divisioues constituendas adhibebat; observationes 

 meae non solum confirmant hoc consilium , sed etiam nobis p«r- 

 vuadcnt, substautiam floris vestitumque ejus cxternum (praeter 



