613 



colorem) constantes esse, quamris pilositas ceteraniin plantae 

 partium maxime mutabilis sit atque dubia. 



Consistentiam, formam vestitumque externum slaminum et 

 pistlllorum non minus constantes inveni. 



Minus constantes , imo saepe maxime mntabiles inreni par- 

 tes calycis, bracteas atque folia. Rare enim häcin familia per- 

 fecte evolvuutur ; plerumque in gradu quodam evolutionis in- 

 feriori remauent et siquidem evolutionem magis perfectam asse- 

 quendi nisum observamus, tarnen nihil est aliud quam plus 

 quoddam aut minus. 



Tantum de evolutione scilicet unirersa hie verba feci. 

 (Mensurae iongitudinis constantiores se praebent.) Margines 

 enim foliorum quum in Ericis revolutos videmus, hanc nos prio- 

 rcm evolutionis periodum habere oportet, cujus in postero de- 

 cursu tandem sulcus, ex utroque margiue connivente ortus, 

 aeque ac pagina folii inferior in conspectum venit; id quod in 

 uonnullis speciebus et in earum foliis et in calycis partibus fit, 

 quapropter species , quae in hac re nituntur , in posterum 

 separatae esse non possunt, sed speciei primariae sunt vin- 

 dicandae. 



Attentione dignam ac coustantem se praebuit forma fulcro- 

 rum foliorum (sterigmatum) , quibus priori tempore uomen cica- 

 tricum dederant. Novum hoc uomen non ex neomania illis ad- 

 dixi, sed hac tantum ex causa, quod persuasum mihi habeo, 

 haec sterigmata esse organa propria discreta, quae non solum 

 in hoc genere inreniuntur, sed etiam in multis aliis generibus et 

 familiis ipsis in conspectum veniunt. Und cum vasis, quae, ex 

 libro egressa, in folio ramificantur et in ejus nervis (costis) sita 

 sunt, etiam vasa pro sterigmate exeuut, sed, basin pelioli asse- 

 quuta, ex ea dellectuut et ciirsum diriguut in substantiam steri- 

 gmatis, quod plerumque cmiuentias oblougas in cortice furmat 

 ij et deorsum sensim sensimque evanescit. 

 t 39 * 



