— 12 — 



cari sive cornu procul dubio indicatur ejusdem analogia 

 cum sepalo quinto calcarato Pelargonü laciniaque caly- 

 cina calcarata Tropaeoll. Positionem relativam sepalorum 

 et reliquarum partium tloris jam consignavi, hie autem, 

 quum locus idoneus videtur, aestivationem floris indi- 

 cabo, quae in Irnpatlente melius videtur ac in Balsa^ 

 mina, et quam nullibi accuratius descriptam inveni. 



Margines sepalorum duorum extimorum primis vitae 

 stadiis contiguos vidi, hinc solummodo hiantes ut calcar 

 emittant, (aestivatiovalvata). Mucrones sepalorum istorum 

 non invicem applicati sunt, potius una cum sepalorum 

 apicibus quasi contorti. Ablatis sepalis extimis apparet 

 sepalum calcaratum quod aestivatione in alabastro quasi 

 equitatj marginibus tarnen vix unquam penitus contiguis. 

 Prima jam alabastri aetate hiant margines sepali calca- 

 rati, et apparet petalum liberum sjmmetricum, cum 

 mucrone terminali, (In Balsamina hortensi alabastri 

 juniores habitu Astaci ßuviatilis chelam non male re- 

 ferunt. ) Demto sepalo calcarato alabastrum videmus 

 maxima c parte a petalo libero symmetrico obvolutum. 

 Latus dextrum hujus petali (in Balsamina horte?tsi) 

 sinistrum latus apicem versus paululum obtegit. Peta- 

 lorum callosorum sinistrum (in Impatiente noll längere) 

 circa dextrum quasi volutum est et postremo laminae 

 minores eorumdem petalorum (appendices auctorum) 

 a laminis majoribus omnino includuntur. Aestivatio 

 corollae , quam modo descripsi, mihi proxime accedere 

 videtur ad aestivationis genus quod imbricato-contortum 

 dicunt, in quo petalorum unum omnino exterius est et 

 a nullo alio tegitur, dum reliqua contorta sunt. Ean- 

 dem aestivationem nonnumquam observamus in familiis 



