^ 42 -^ 



Juobus öupeilüribus semper perigynis, inferioribus suh- 

 peiigjnis. Glandularum , petalis staminibusque inter- 

 ])ositarum , aeque ac in Pelargoniis nulla vidi vestigia. 

 Calycis et corollae respectu fJos hactenus oranino Pelar^ 

 goniaceus foret , nisi in Pelargoniis calcar pedun- 

 culo adnatum esset. E staminibus octo hyjiogynis, vix 

 monadelphis , quatuor, quae laciniis caljcinis ecalcaratis 

 anteposita , prius dehiscunt. Stamina quatuor serius 

 dehiscentia petalis quatuor superioribus anteposita. De- 

 sunt igitur stamina duo , quorum unum fortassis cal- 

 caris formationi inserviens , alterum nescio qua causa 

 impeditum quominus prodeat. Stamina omnia basi con- 

 ligua vidi et libera , neque vacat locus pro deficienti- 

 bus. Logo staminis sepalo calcarato antepositi adest 

 gibber glandulosum , vix distinctum 5 stamen suppres- 

 6um , petalo quinto infimo antepositum, ne glandula 

 quidem indicatur. Positionen! relativam, aeque ac evo- 

 lutionis ordinem , optime indicavit accuralissimus Gon- 

 BADüS Sprengel {^Das entd. Geh, etc. pag. 215 seq. 

 tab. VlI. figg. 20. 21. 22.) — Pollinis granula multo 

 minutiora quam Geranii , rotundato-trigona , simplicia , 

 iaevia, glabra. (Utriculus triangularis , fovilla in utriculo 

 nucleum efficit rotundatum. ). E carpellis tribus unum 

 vidcmus sepalo calcarato antepositum , duo petalum in- 

 fimumspectantia. Fructum ipsum non describam, quum 

 ab illustrissimis viris Decandollio, A. de Jussieu et Cam- 

 BESSEDES optime sit illustratus. Aliter autem non possum 

 quin quaeram, anne forsan Tropaeolis major interce- 

 dat affinitas cum Sapindaceis ., aut saltem Ilippocasta- 

 neis ^ quam cum Gcraniaceis? Stamina octo cum co- 

 loUa ])cnlapotala in hisce lamiliis (jtiasi legitinia , fructus 



