209 



latifoJia DC. ' spcciminibus Wallichiaais coraparatis nullo 

 modo differt, plantae Irauseaucasicae etiara saepissime folia 

 non incisa sunt." Cui sententiae cl. Ledebour in Flora 

 Rossica (II. p. 479.) adnuit. Seraina hoc et praeterito anno 

 eoluimiis ex horto botanico Petropolifano sub [). sonchifoliae 

 nomine accepta, quae plantas dedcrunt folionim variis formis 

 insignes. Alia |dcbemus semina in montibus Nilagiricis col- 

 lecta revereudissiino Bernhardo Schmid, e quibus planta 

 enata est simili folionim Insu gaudens ät multo pilosior. D. 

 latifoliue specimina sicca in horto bot. Berolinensi quondam 

 culta comparare licnit, alia integrifolia, alia folionim lobos 

 basales jaiu praebentia, aliudque servamus specimen a clar. 

 R. F. Hohenacker in arboretis prope Lenkoran lectum, 

 omnibus prae aliis folio acutiori et acutius dentato excel- 

 lens. In omnibus bis formis vidimus folia inferiora simpli- 

 ciora, qualia rarius et superiora, quae quumpluriinuin loboruin 

 pari uno alterove multo minorum ad terminalem accedente 

 sunt munita. Maxiina folionim varia forma, magna in- 

 duinenti nunc rarioris, nunc copiosioris diversitas, at sem- 

 per eadem pilorum indoles, eadem inflorescentia, eadem ca- 

 pituli, florum, fructuum structura. Nulla igitur discrimina 

 certa inter D. latifoliam et sonchifoliam reperire possumus 

 et in imain coutz-abimus speciem, cui bicoloris nomen a Ro- 

 th io quondam datum, quamquam omnibus speciebus convenieus, 

 servamus nee latifoliae Lamarckiano nomine ütimurj ut 

 confusionem evitemus. 



Dichrocepliala bicolor Roth, sub Cotula, D. lali- 

 folia et sonchifolia DC. prodr. V. p. 372. n. 3 et 4. 



Folia inferiora nunc subrotundo-cordata , nunc subcor- 

 data et basi fere truncata, nunc ovata in petiolum magis mi- 

 nusve ouueata et decurrentia, laminae angusto margine lon- 

 gius breviusve in margine petioli vario modo elongati canali- 



25r Bd. 2s Heft. 14 



