222 



Passiflora foiflora L.ini. Enr-yel. bot. (ßrenadille bi- 

 Jlorc) n. 15. (siili nomine P. htnatac in bortis). 



Martynii ieoncm ad kaue speciem oitatam non in ipsius 

 hujiis botäuici opere originali vidinuis sed in ejus copia a. 

 1797 a Panzero edita, ubi Tab. L. lianc Grcnadillam „folio 

 lmiato, Höre parvo, albo, fruetu sticculento ovato Ho us toni" 

 nostram praebet plantain , quäe modo dilfert lobis folioruni 

 obtusioribus floribusque panllo minoribiis, qni yero in speci- 

 mine vivo Septembri mense in caldario llorente majores sunt, 

 quam illi ieonis Cavanillesianae , in qua folionim margo su- 

 perus magis tnuicatiis apparet, lobiqne eorum magis atte- 

 nnati, involucrique foliola panllo majora. (j)nae omnia tarnen 

 differentiani specilicam inier hasce formas iudicare non viden- 

 t ii r. Addimns, pubem adesse tenuissimam in snlcis caulinis, 

 petiolis, pednnciilis, folioruni marginibiis, rete vasculoso in 

 pagina infera folionim prominente; puneta peJIneida paginae 

 inferioris balone pnrpurascente saepc cingi, Uores odorem 

 snavein spirare, vanillae similem cum duleedine mixtum. 



Patriam ex Martynio diseerc potaisset Lamarckius, 

 Honstonius enim plautam liujus speciei e Verarruce ad hor- 

 tiim Chelseanum misit. 



Adu. P. lunala Juss. herb. aCandollio inter species 

 non satis notas posita, de qua, euinain seetioui s. snbge- 

 neri addicenda esset, dubius haerebat, ab intrepido Ro e mero 

 signa dubitationis audaciter rejieiente Decalobis inserta est. 

 Passiflora rubra L. (Cav. Monad. p. 445. t. 26S.) 



Petala ntrinque ex ochrolcuco -alba. Corona haud Sim- 

 plex ut fabulatur Roemerus (Syn. II. p. 154. in descriptio- 

 ne), sed triplex nt recte Cavau i 1 1 csi u s habet, extima in 

 basi tantum leviter purpurascens, apieibns minnte purpureo- 

 punctulatis. Septembri m. in caldario floruit, fruetus vero non 

 perfecit. 



