440 



transversiin rugosa altcrnatim altius et dcmissius in carpidiis 

 sita l 1 /*"' longa, 1'" lata, strophiolo rotuudo bilobo albido 

 carnoso stipata. 



Sapor folioruni praesertim jnvenilinm nauseosns amaricans. 



Autliesis: plantae foeminae prhno vere. 



Obs. Species ambae hie adumbratae inter genera Gy- 

 rostemonis et Codonocarpi ambiguae sunt. Nara series tiuica 

 carpidiornm et praesentia stylorum praecipue has approximant 

 Gyrostcmonibus hucusque notis, dum columna in discum stig- 

 matosuin ampliata, forma et dehiscentia carpidiornm, seminum 

 situs bracteaeque cumCodonocarpo exquisite conveniunt. Quum 

 etiam cl. Endlicher Gyrostcmon cotinifolium pro altera 

 Codonocarpi specie probabili babuerit, genera contrabere ma- 

 lui quam lioviiin constituere, saltem douec flores masculi 

 omnium spceierum (bactenus non nisi a Gyrostemone ramu- 

 loso cogniti) deteguntur. In subgenus tarnen novas conferrc 

 potes, cni nomen „Hymenothcca" aüribuendum. Gyrostemon 

 pungcns in monograpbia ordinis nova excellente cl. Mo q ui n- 

 T and onis omissus, jam ab equite Thomas io Mitchell 

 anno 1831 propc limites boreali-orientales hujus coloniae dc- 

 tectus, ab illustri Lindley in opere mox postea edito paene 

 intactus maiisit, vix doceute brevissima phrasi (in Mitchell 

 three expeditious II, 121), a G. acaciacformi specilice distat, 

 qnamvis characteres illius sint-, appellatio ,,pungens" rejicia- 

 tur, cum nee habitus nee succi sit puugentis. 



Etiuhorbiaceae. 

 97. Euphorbia deserticola (Tithymalus Koch), suf- 

 fruticosa, ereeta, glabra, ramis teretiusculis leviter sulcatis 

 trichotomo-fastigiatis, ramulis aliquot solitariis interpositis, 

 foliis ad axillas oppositis internodiorum alternis exstipulatis 

 deeiduis lato-lincaribus vcl anjnislo-lauccolatis truncatis emar- 



