614 



subjungitque varietatem ß. ciliafa cum citato C. repens Ruiz 

 et Pav. Fl. Penir. 1. t. 73. f. 6. Patriam latios extendit , in- 

 sulas Sti. Thoraae et Dominici et Peruviam adjungens. De- 

 nique deseribit speciinina a Carolo Ehrenbergio lecta et 

 Ruiziani frustiilam ; qnas descriptiones si comparas cum 

 illis supra citatis, pltira reperies, quae conjonctioni omniuin 

 harnm formarum in im am obnoxia videntur. Couspectum igi- 

 tur harum quatuor formarum secimdum ipsa auctorum verba 

 (aliunde petita uucis inclusimus) praebemns, quo divcrsitas 

 melius patebit. Monendum vero, nos in hac tabula statum 

 illum neglexisse tarn a Loeflingio quam a Jacquinio 

 commemoratum, in qno folia superiora rosulata adparent, 

 quippe qui Status junior, infloresceutia ex infVrioribus folio- 

 rum axillis ad superiores summasque altius procedente, tan- 

 dem evanescit alterique cedit, in quo folia oinnia seusim ad 

 apieem nsque aliqiiantulum deerescentia et ab invicem magis 

 remota flores in axillis fovent. Speciinina multa Ebrenber- 

 giana ex insula Sti. Thomae ad nos transmissa boc non so- 

 lum docuere, sed etiam, ut alia panra a beato S al zraannio 

 ad ßahiam collecta, primo adspectu propriam formam speciem- 

 ve constitueutia, plures quidem illis in terris adesse varias for- 

 mas, vix autem sine accurata viventium stirpium perscruta- 

 tione in species segregaudas, satis clare nobis deraonstra- 

 verunt. 



