290 



punctatis ; extim.ie magis complanatae laevem efficiunt 

 strati superficiem, e qua vero hie iilic celliilae subglo- 

 bosae solitariae geminaeve tenerae hjaliuae emerguut, 

 cum suhjaceutibus nou nisi leviter coimexae, hymeiiium 

 fuu^ornm basidiosponim e loiiginquo io mentem revocau- 

 tes. — In apicibus partitionuni ultimis sab Strato hoc 

 medullari fasciculi vasornm separat! simplices vel dicho- 

 tomi decurruut, extus tanquam Striae albidae visibiles 



(fig. i>'). 



15) Orgauorum appendicularium nullum Testigium ullibi 

 obTium. 



16) Structura ipsornm ramorum arboris omnino aualoga 

 est, iisdem telis couflata. 



17) In casu nostro itaque gemroarum axillarium (folii- 

 ferarura vel floriferarum?) probabiJit<T fere destructamm vel 

 ab initio inde abnormium , perversa evolutio, qua axis in lon- 

 gitudinem excrescens, loiigitrorse fissus, segmentis continuo 

 bifurcatis, elongatus vegetatione terniinali imrescens, demtis 

 interuodiorum limitibiis cum suppressa omni organorum appen- 

 dicularium evolutione. Raraificationes non axes rompletos, 

 sed segmeiita lougitrorsa saltem efHciunt, formae semiijliu- 

 drico-canaliculatae, hinc cortice, illinc medulla obducta. Cor- 

 tex cum aetate parum mutatur , juvenili pilorum iudumento 

 persistente; liguum normaliter accrescit et indurescit. — Cum 

 polycladia vel fasciatioue haec progenies abnormis comparari 

 non potest. 



