37T 



leviter hiiic iude curvata, cxtiis nigra feie, intus i'iisccscens. 

 Scinina uon vidimus. 



Ardisia revoliita HBKth. iVos ipsi (io piunla o]im a 

 Schiedeo iioslro aceopta Horigera dubii liaesitavinnis utrnni 

 cadeni sit ac Kunthii triictigera. Diibiiim ab Alpli. De Can- 

 dolle haiid soliitiim ad nos redit; itcriini eniin floriferiiin spe- 

 liiucii habemiis, qiiod iiim prius accepto haud omniuo eonve- 

 liit, qiiamvis sirailliinuin. Folia et corolla punctata sunt, Ho- 

 rcs 3 lin. longi, petala dein dellexa, stamina erceta, fila- 

 menta, si a basi iisquc ad insertioneni antherac longitiidincni 

 nietiris, antheris sunt aequiloiiga vel aliquantiiluiu breviora (in 

 prius accepta autcm Hlanionta sunt brevissima in authera bi- 

 lineari magisquc apice attciniata sed hoc ex statu evolutionis 

 pendere possct, spccimina cnini prius accepta binc iude flores 

 primos aperiunt, nnpcr comniissum flores paucos sub anthesi 

 haltet, plni'cs defloratos, antherac loculis rimula terininali oblique 

 pxtus versa porifornii apertis. Fructiis junior globosus apicula- 

 tus. — Rhacbis c. rainis coinpressa forsan sciius magis an- 

 gulata evadit, ramuii autem inprimis corapressi iu siccis 

 apparent. 



Wigaiidia inacroiihylla Schldi. Cham, iu Linn. VII. 

 p. 382. Clar. Thoisv haue noslraui speciem varietateni fi. 

 ff^ig. Kunthii, quao ipsa est JV. iircns Kunthiaiia, dicit, 

 sed sphaluiatc iufelici (|uuui in diagnosi numerus omissus sit, 

 liaec iutelligi nequit. in speciinine nuper a Schaffnero accepto 

 onmia nt olim descripsiunis reperinius , quare speciem nostram 

 rcstitnerc nee varietatis loco reeognosccrc studemus. Niveinn 

 molleque tomentum, quod laciem aversam folioriim petiolos 

 juniores, inflorescentiue raiuos, alabastra juniora dense ob- 

 ducit , scrius tandcm in nervo venisque priniariis in pctiolis 



