460 



tae, altera siibsessili brevinsve pedicellata altera lougiiis, vix 

 lineam longae , lale lauceolatae. Gliima involucralis extera 

 niilla, interna et gliiina floris iieutrins imioa tum i»liiniis floris 

 fertilis latitudiiie et loiigitndiiie fere aeqiialos, membraiiaceae 

 albidae, iiervis 5 viridibus percnrsae, inargine riliatae, iier- 

 vis nunc fere nudis, nunc breviter pubesceutibiis, nunc den- 

 sioribus villis (in statu sicco maturo magis conspicuis) ob- 

 sessis. Quae induraenti diversitas in uno eodemque raccmo 

 inflorescentiae obvia; seriori auctunmo observatae spiculae 

 glabriores videbantur, quam aestate collectae, quod casu for- 

 sitan. GInmae Horis fertilis laeves teslaceo-nigricautes, in 

 statu maturo longitndinaliter striatae. Stigmata pnrpurea ex 

 apice emergunt. Antherae breves. 



Panicniu (Echiiiochloa) hispiduluiu Retz. 

 Gramen cujus semina ex niontibus Nilagiricis acceperat 

 hortus Haleiisis tarn cum diagnosi Necsiaua (in Fl. Afr. austr. 

 illustr. 1. p. 47.), quam cum specimine Dregeauo in Africa 

 australi ("oliecto bene convenit, licet spiculae dicantur snb- 

 sessiles, qnas in specimine pedieellatas observas; nee in cullo 

 specimine me tangit aristarnm defectus, quae in aftiui Eck, 

 rrus galli in mucrones longitiidinis variabilis mutantur, nt 

 cuivis autiunnales cainpos lustranti notissimum est. Ipsa cei. 

 Retzii descriptio, quam jnsto breviorem et incompletam de- 

 clarare liaud pigot, nnllo modo recedit. 



Roxburghii Panicum cuspf'datum non minus eadem 

 esse videtur species, quod ex descriptioue habitum optime de- 

 linoantc concludimus, id vero mirum videtur, celeberrimum 

 auclorem Panicum suum cnsptdatum distinxisse ab P. hi- 

 spidulo Retzii aliaque in sectione collocasse, illud enim locum 

 tenet in sedione spicac alternae, in uno tan(uni laterc 

 secundae tribuuntnr, hoc vero iu ea sectione positum est, 



