472 



dein exsertae. Styli rami longi filiformes, extiis onrvati apicf 

 conici. Achaenia disci snbcouipresso-tetragoiia, ntrinque ob- 

 tnsa, superiie paiihilum crassiora, augulis plus minus pro- 

 miDiiIis, faciobus inter se fere aequalibiis linea media elevata 

 plns minus conspicua longiludiuali percursis, ceterum rugo- 

 siilis et pilis pancissimis snbtilibiis interdinn adspersis, ^/5 Hn, 

 longa et '/.i J'"« snrsnm lata, bninnea opaca, area termiuali 

 vix margine brevissirao eiucta, albida. Radii achaenia Facies 

 praebent valde inaequales, unam latissimam , oppositam an- 

 gnstissimam, interjectas inter se aequales , ita nt fere trigo- 

 nam formam possideani , ceternui majora sunt pallidiora et 

 panllo magis pilosuln. — In vnigari nostra horteusi H. laevi 

 lingnia fam arelo cnm frnttii cohaeret , nt serius, corollae 

 parte snperiore jani emarcida et abrnpta, basis ejns persistat, 

 qnod sectionis charaeteri apnd Candollinm „lignlae super 

 OTarium articulatae " non respoudet; hnjns speciei achaenia 

 extera fere (rigona , interiora compresso tetragona, margine 

 brevissimo in floiente planta magis conspicno coronata. 



Iflacrorrhynchuin aiiraiitiaciiiu verum , ciiltn diffiei- 

 Jiorem, florentem et fructns lereiilem habnirons, floris colore 

 ex rubro-aurantiaco optime distinetnm ab iis speciebus, quae 

 laevigati H plerocarpi sub nominibus a celeb. viris Fischer 

 et Meyer sejunctae Inteo lloruin colore conveniunt. Praeter 

 colorem florendi tempore, capitnlorum quoque forma, ha- 

 bitu jam a prima juvenfute diverso , achaeniisque inter se dif- 

 fernnt, quae achaenia in omnibus tenuia, subcylindracea, 

 ntrinque acuta, seusim in rostrum filiforme elongatum excur- 

 rnnt, cujus ;<pex iterum in patellam (ex qua radii pappi 

 exeunt) dilatatnr. Hoc autem modo in siugulis speciebus di- 

 versa apparent achaenia; 



M. aurantiacus F. et M. coloris sordide straminei, cum 

 rostro filiform! laerigato 6 lin. longa, corporis triliuearis 



