XXXII. 



DE CYGADE CIRCINALI. 









Quicunque stirpem hanc pulcherrimam primum viderit, magnam ei cum Palmis quod ad vegetationem 

 similitudinem non denegabit. At diligentiore instituto examine intelligitur similitudinem istam non nisi 

 simplicitate caudicum et frondibus pinnatisectis , quibus apex eorum coronatur, effici, neque aliam revera. 

 Cycadi circinali Linn, cum Palmis esse convenientiam. Alia prorsus, quam Palmarum, caudicis (s. cormi 

 epigsei) est structura, id quod jam figura Rheedii nostri, Hort. Malab. HI. Tab. 21, ostendit. Non tantuni 

 parte medullari ampliore ductus permulti continentur gummiferi ejusque tela cellulosa vasis flexuosis 

 porosis percursa ingentem copiam granulorum amylaceorum includit, sed etiam corpore lignoso, quod ad 

 indolem s. partes suas constituentes proprias, proxime cum trunco Coniferarum comparandus est, quod ' 

 eruditissimse elucubrationes VV. CI. Brongniart, Treviranus, aliorum, manifesto docent, quum phyto- 

 tomus peritissimus Moiil earn, quod ad proprietates anatomicas, locum inter truncum Filicum arborearum 

 et Coniferarum medium occupare probaverit. Neque minus, ut cetera omnes Cycadece, gemmatione, situ 

 frondium, earumque segmentorum vernatione circinnata haud plicata, maxime vero fabrica organorum 

 generationis a Palmis recedit. Nam gemma solitaria, qua caudex terminatur (1), non nuda est, sicuti in 

 Palmis frondibus alternis amplectentibus vaginantibus constituta, sed in Cycadeis bulbum a3mulatur, 

 squamis s. perulis imbricatis cinctum, quovis anno aut biennio innovalum, frondes evolventem circum 

 apicem caudicis in cyclum spirealem congestas , nisi circum axem gemmae in rhaches florigeras densas 

 imbricatas abbreviatas transformentur. Itaque frondes contractse in Cycadeis organis generationis communia 

 praebent receptacula, sicuti in Aroideis, Palmis, multisque aliis slirpibus revera spadices habenda, licet 



(1) Hie ad normalem Cycadearum vegetationem attendimus, quarum caudex simplex, vitas infinitoa, sumrao apice unum 

 tantummodo foliorum (s. frondium) profert fasciculum, ex quo medio semper una rursus gemma foliifera s. folio - florifera 

 exsistit. Evolutione autem hujus gemma? terminalis turbata, aut laeso caudice aliisve casibus fortuitis plurimi oriuntur bulbilli 

 latcrales (s. bulbo-gcmmae) , tam propagation! apti, quam subinde axes caudicis laterales efficientes, unde hie multiceps 

 s. ramosus evadat, qualem in Rheed. Hort. Mai. III. tab. 20. fig. 2. depictum habemus. Vid. etiam Commentatio 

 G. Vrolik in Verh. l' le Kl. Ned. Inst. XII. p. 193, ubi Vir CI., ad confirmandam V. CI. Link de Cycadearum in systemate 

 naturali loco sententiam, quasi maxime bulbaceis (s. Liliaceis) affines essent, truncum Cy cadis cum bulbis comparat. At licet 

 magna primo aspectu videatur gemmae terminalis et bulbillorum ei conformium Cycadearum quod ad evolutionem cum bulbis 

 similitudo, revera tamen inter se differunt et vitac diuturnitate, et organisatione, ut adeo hac re non minus, quam organis 

 fructificationis , Cycadearum et Bulbacearum ingens sit discrimen. Quippe Cycadcce truncum lignosum emittunt, in quo 

 systema duplex fasciculorum vascularium jam secundum typum plantarum dicotyledoniarum obtinet , licet tam humili 

 gradu, quam in quibusdam familiis antediluvianis, veluti in Sigillarieis. Horum nihil in bulbaceis, quae structura etiam disci 

 sui ab aliis plantis monocotyledoniis non differunt. Quodsi nonnullce ex iis truncum aliquem aemulantur, veluti Musacem, hie 

 e basibus foliorum vaginantibus conformatus et organisatione suft a Cycadeis plane diversus est. 





