50 RUMPHIA. 



> 



satis elongatum, lanccolatum v. linear! - lanceolatum , grossc inaequaliter scrratum aul interdum integerrimum. Flores 

 terminates et axillares , racemosi , spcciosi. Calyx brevis, 5 lin. altus, hemisphfericus , truncatus, crenulis quinque 

 minutissimis ajquidistantibus , coriaceus , rubicundus , glaber. Corolla tripollicaris, infundibuliformis, extus rubicunda, 

 intus fusco -striata; tubus cxtus glaber, intus supra basin stupposus, sursum dilatatus; limbus erectus, imequali- 

 quinquefidus ; laciniis, quarum duse majores, ovatis, acutis, tomento marginatis. Stamina 4, didynama, longitudine tubi 

 corolla?; rudiraentarium vix 3 lin. longum, setaceum, tortuosum, apice paulum incrassatum. Filamenta filiformia, basi 

 . aliquantum stupposa , superne , ut anthcrae Speciebus prcecedentibus conformes , glabra. Pistillum staminibus paulo 

 longius , glabrum , ima annulo carnoso cinctum. Ovarium cylindraceura , nonnihil comprcssum , superne biloculare , 

 infernc qua dissepimenta utrinque incurva incomplcta pseudo- biloculare. Ovula in marginibus dissepimentorum incurvis 

 plurima, horizontalia, anatropa. Stylus filiformis. Stigma bilamellatum. Fructus, ut superiorum, incognitus. 



EXPLICATIO FIGITRARUM. 



Tab. 400. Ramulus floriger Tecomas De?idrophilm, magn. nat. 



4. Flos, ut figura sequens magn. nat.— 2. Idem, longitudine rescissus. — 3. Anthera cum apice filnmenti, ut seqq. magn. auct. 



— 4. Eadem,atergovisa. — 5. Stamen rudiraentarium. — 6. Duo grana pollinis, altcrum a latere , alternm supra visa. 



— 7. Ovarium cum disco crenulato. — 8. Segmentum transversale ovarii. — 9. Ovula. 





\ 



PHYTOCRENE^E 



\ f 







' / 



Pkylocrene Wall, in Philosoph. Magaz. III. p. 223. Ejusd. Plant. Asiat. rar. J II. p 11. tab. 216. 

 Meisn. Plant. Gen. p. 152 et Comment, p. 109. Endl. Gen. Plant, p. 828 to 4698. — Gynoce- 

 phaliumBL. Bydr. Flor. Ned. Ind. p. 483. Endl. Gen. Plant, p. 281 . n° 1870. Meisn. Plant. Gen. 

 p. 349 et Comment, p. 260. 5. . 



' m 



Flores dioici, sessiles, in receptaculo carnoso aggregati, involncello urceolari v. quadrilobo cincti. 

 Perigonium quadrifidum v. quadripartitum, praafloratione valvatum. Masc. : Stamina 4, laciniis perigonii 

 alterna; filamenta subulata, elongata, ima circum rudimentum ovarii capitalum slipitatum eonnexa; 

 antherce parva3, biloculares, dorso medio affixse. Fern. : Stamina rudimentaria nulla. Ovarium sessile, in 

 basi uniloculare,ovulisbinis ex apice loculi pendulis anatropis, quorum altero aboriente. Stigma subsessile, 

 obtusum, emarginatum. Drupce sessiles, dense congestaa, baccatse, putamine scrobiculato , monospermo. 

 Embnjon exalbuminosum , inversum. Cotyledones maxima?, foliaceaa, contortuplicataa , granulato-rugo- 

 sissimaa. Radicula brevissima, supera. — Frutices volubiles Asiai tropica, procerij ligno mollissimo, pul- 

 cerrime poroso , liquore aqueo limpido potulento scatente ; foliis altemis, petiolatis : cordatis v. oblongis, 

 integerrimis, lobatis. sinuatisv. dentatis, mixtinerviis , coriaceis, hirsutisv. tomentosis; floribus parvis, 

 hirtis, masculis in panicnlis axillaribus v. lateralibus glomeruli feris, femineis in capitulis simplicibus. 



Obs. Quum Wallich V. CI. Phy'tocrenen giganteam, quamquam nomine tantum, jam anno 1823 commemoraverit , 

 characterem vero Generis demum anno 1832 in Plant. Asiat. rar. indicaverit, postquam nos anno 1825 in Bydr. Flor. Ned. 

 Ind. p. 483 Genus Gynocephalium constitueramus, quce tamen procul dubio sunt conjungenda, antiquius illud nomen nostro 

 co lubentius prseferimus , quod Endliciier V. CI. in egregio opere Genera Plantarum p. 828 hocce Genus cum Natsiato 

 Hamilt. in Tribum exiguam conjunctum, nomine Phytocreneas , Ordini Menispermacearum adjicit. Genus illud ipse olim 

 Artocarpeis, V. CI. Wallich vero Urticeis accensuerat, at Reichenbach V. CI. inter Araliaceas annumeraverat. Verum numero 

 quaternario integumentorum floralium , antheris non extrorsis sed manifesto introrsis, et aliena seminis structura haud magis 

 Menispermaceis, quam Urticeis et praesertim Artocarpeis affines sunt Phytocmiew . Ab his tamen defectu stipularum , ab illis 

 vero situ ovulorum seminibusque exalbuminosis differunt. Itaque in peculiarem Ordinem, Artocarpeis maxime conterminum, 

 /gegreganda3 sunt Phytocrenece, adhuc in India Orientali modo observatas. Prater duo ilia memorata, eodem pertinent Pyrena- 

 cantha Hook, et Miquelia, de quibus in sequentibus dicemus. 



i. Ph. gigantea Wall. : foliis subcoriaceis lato - cordatis acuminatis integris V. sinuato - trilobis subtus e cinereo- 

 glaucescenti - tomentosis ; florum masculorum paniculis elongatis ad basin trunci dense congestis nudis Wall, in 

 Philosoph. Magaz. I. c. Ejusd. Plant. Asiat. rar. I. c. Walp. Repert. hot. I. p. 98. 1. Aroy pietjuntjelleng montanorum 

 Javee occidentalis. — Habit. Auctore Wallich V. CI. in sylvis ora3 Martabaniae, a me in provinciis Java? occidentalibus in 

 sylvis ad radices summorum montium ignivomorum reperta. 



Ph. macrophylla : foliis coriaceis lato - cordatis obtusis cum mucrone (rarius acutis) integerrimis v. subsinuatis subtus' 

 ochrolcucis ; florum masculorum paniculis elongatis lateralibus congestis nudis. — Gynocephala macrophylla Bl. Bydr. 

 Flor. Ned. Ind. p. 483. Aroy pietjuntjelleng Sundaice. — Habit. In sylvis humilioribus altorum montium Javaj 

 ignivomorum, praecedenti valdc affinis, sed foliis crassioribus profundius cordatis plerumque obtusis minus Iobatis 



9 





