37 



iis 2 — 3 uneialibus; slirps arctica in Groenlandia, Islandia, 

 Lapponia, florae alpinae montlum meridionalium aliena. 

 Folia cotyledonea connata, persistenlia; caulina allerna, 

 internodiis, in planta adulla elongatis, multo breviora, 

 ochreala, ocbreis laxis. Rami axillares nee oppositifolii, 

 pedunculus, qui oppositifolius posset nimeupari, revera est 

 terminalis, elongatus, capitulum florum ferens, foliis flora- 

 libus saepius quatuor pluribus quasi involucratum. E cau- 

 linorum foliorum axillis non ramigeris flores erumpere 

 solcnt, rami abbreviali capilulum ierminale. Ramilicatio 

 nis igitür lex pluribus Polygonis Polygoneisque solila. 



POLYGONUM. 



(C. F. Meisner Monographie Geueris Polygoni Prodronms. Generae 



1826. 4to.) 



Sectio I. Bistor ta. 



1. Polygonum Bistorta. L. Meisner Monogr. Polyg. 

 Prodr. p. 51. n. 1. 



Polygonum ellipticum TVUld. Herb. n. 7626. Spr. 

 Syst. 2. p. 253. 



In Americae littore ad Promontorium Espenberg et 

 in Asia ad Sinum St. Laurentii ipsi legimus speeimina, 

 quae nostris indigenis multo minora, semipedalia, foliis 

 radicalibus minime livxuriantibus. Pol. ellipticum Hb. 

 Willd. planta Pallasiana e Sibiria orientalis est P. Bi- 

 storta, speeimina inter aretica nostra et indigena elatiora 

 sunt intermedia. Nomen P. ellipticum vero, e foliis ra- 

 dicalibus plantae alienae junioris (forsan Valerianae capi- 

 tatae Herb. Willd., variet. V. Tripteris? quam ex areticis 

 quoque retulimus plagis) subjunetis depromtum, infelicis- 

 simum. Folia ipsius Bistortae multo longiora, acutiora, 

 coriacea breviusque petiolata; illa false adposita, elliptica, 

 obtusa. brevia, tenuiter membranacea et longe petiolata. 



