44 



Polygonum nutcms Roxb. , fide speciminis aulograplu 

 in Herb. Willd. 7640., nil nisi Pol. Persicaria nostrum, 

 ad var. y lapathifolium accedens. Planta juvenili aetale 

 fructu caret, folia immaculata, glanduloso- punctata, margine 

 et nervo strigoso -scabrida, 3 — 4 poll. longa et polliccm 

 fere lata; bracteae cillatae; peduneuli scabri. 



Pol. glandulosum R. Br., e diagnosi nobis solummodo 

 notum, Pol. Persicariam proxime ambire videtur, quod pe- 

 duneulis glabris scabrisque variat. 



8. Polygonum persicarioides H. B. K.? ßleisn. I. c. 

 p. 69. n. 43. 



Quod ad hanc dubiiando licet referimus speciem spe- 

 cimen Chilense unicum mancum, a nobis ad • Talcaguano 

 lectum, foliis subtus eglandulosis a P. Persicaria , caly- 

 cibus eglandulosis nP. acrl, pilis strigis ciliisque partium a 

 simillimo P. glabro differt. Specimini Humboldtiano Pol. 

 persicarioidis (P. scabridum Hb. TVilld. n. 7645) folia 

 sunt ut caulis utrinque glabra, laevia, nervo sublus et mar- 

 gine leviter tantum strigoso-scabridis.. Nostra planta ma- 

 gis est pilosa, caulis ad rachin spicarum usque strigosus, 

 ramus vero e strigoso caule oriens glaberrimus , nervus 

 margoque foliorum insigniter scabridi, juniorumque utraque 

 pagina pilis strigosis brevibus raris adspersa; folia 5 poll. 

 longa, pollicem lata; ochreae et inflorcscentia conveniunl; 

 flores quam in planta Humboldtiana paulo majores, rubelli. 



9. Polygonum striclum Allioni. Meisn. I. c. p. 74. 

 n. 60. (Pol. minus Auetor.) 



In promontorio bonae spei ad Liesbek-, Gamka-, Hexri- 

 vier alibique provenit legeruntque Bergius et Mund, elaliori- 

 bus Europaeis varielalibus simile; caule ad semiorgyalem 

 longitudinem exerescente, foliis ad 4 poll. usque elongatis 

 semipollicem latis, tripollicaribusve .ad 9 lin. usque dila 

 tatis ; ochreis strigoso -pilosis; nervo foliorum sublus mar- 

 gineque strigoso - scabridis. 



