59 



Nov. 1822 L), quac elatiora et graciliora, foliis basi sub- 

 cordatis, ovaiis, acutis, majoribus (c. petiolo 6^ poll. lon- 

 gis, petiolo sesquipollicari , tres pollices lalis), verticillis 

 remotis aphyllis sunt instrucla; inflorescentia R. obtusi- 

 folii similis, quae in illis Montevidensibus contracta et 

 conferta sicut tota planta , ut arenosi littoris videntur 

 incola. Planta hortensis intermedia quasi, at Monte vidensi 

 similior, qua utraque magis scabrido-pubescens. Sepalo- 

 rum granula in magis maturis (Montevidensibus crassissima, 

 gibboso-elevata, in reliquis et hortensibus angustiora, 

 multo- minus elevata, sed in Omnibus sepalorum areae re- 

 ticulatae insidentia et ultra medium progredientia. 



Specimina nostra Cbilensia exacte referunt formam 

 maritimam Montevidensem , sunt vero omnibus parlibus 

 minora, eximie ramosa, parvifolia (fol. ad summum bi- 

 pollicaeia, novem lineas lala, petiolo semipollicari ) , sed 

 foliorum figura et fructuum indole convenientia, Fruticu- 

 losi quasi est habitus. 



3. Rumex crispus L. Cambd. I. c. n. 24. 



Ad urbem Montevideo Brasiliae meridionalis collegit 

 Sellow, eodem ex loco in horto botanico colebatur. 



R. longifolius H. B. K. Nov. gen. et sp. 2. p. 144, 

 Hb. TVilld. n. 7029., a R. crispo nostro Europaeo non 

 differt, secundum specimen Herbarii Willdenowiani, quod 

 vero nondum fructiferum. Haec nostra sententia eo ma- 

 jorem sibi vindicat fidem, quum R. crispi specimina vide- 

 rimus tarn Americae septentrionalis quam australis, et 

 Humboldtiana planta in elevatioribus tantum regionibus 

 proveniens dicatur. 



4. Rumex domesticns Hartmann? 



R. aquaticus ß. crispatus Wahlbg. Fl. Läpp. p. 91., 

 FL Suec. 1. p. 224. Cfr. Mert. et Koch Deutschi. 

 FL 2. p. 617. 



Adn. Scandinaviae Rumices ab Hartmamno expositos 



