180 



gandis memorabilia haec discrimina inter structuram fusco- 

 rum et virescentium partium reperi. 



Maximam partem laminae massa cellularum in axi 

 posita lenebat. Cellulae sat magnae subsexangulares, 

 vakle opacae, interstitiis pellucidis (parietibus duplicibus), 

 sine regula positae. In laminis nonnullis earum inter- 

 mediae alque extremae vix discrimen mihi offerebant; in 

 aliis cellulae intermediae extremis plus minus minores 

 erant. Etsi cellulae singulae omnes seinper maxime opa- 

 cae viderentur, iotam tarnen cellularum massam vel ubi- 

 que opacitate aequali , vel extremam intermedia opaciorem 

 reperi. Ab hisce cellulis in axi positis cellulae versus 

 ambilum jacentes bene distinetae erant. Cellulae parvae, 

 angulatae, opacae, interstitiis dilutis (parietibus duplicibus), 

 e regione axis ad ambitum ut radii positae. Positioni 

 huic cellularum earum dimensio saepius respondebat, ita 

 ut diameter e centro ad peripheriam diametrum trans- 

 versum superaret. 



In illa cellularum massa ad axin posita, praeter ma- 

 teriam opacam singularum cellularum, colorantem mueorem 

 non observavi. Spatium autem quod cellulae ad ambitum 

 jacentes aecupabant, mueor colorans replebat, ratione in 

 cellulas earumque interstitia habita nulla, aequalis, ad 

 ambitum quoque tendens, ibique vel non, vel parum opa- 

 cior quam versus centrum. Stria pallida illa ad ambitum 

 in alteris laminis non conspicua, in alteris notata. 



Cum laminis hisce ex virescentibus speeiminibus alias 

 comparavi, quas ex eorundem speeiminum partibus rufo 

 fuscescentibus (ambos colores in eodem ramulo alternan- 

 les obvios esse, supra dictum est) simili modo transverse 

 secueram. Ex cellulis ad axin intermediae ab exterioribus 

 bene distinetae erant. Intermediae minores, sparsae, ea- 

 rumque massa tola dilutior, minus clara. Exteriores ut 



