232 



juniores virides, nitidi -, hine inde obsolete scabriuseuli. 

 Internodia in evoluta ramorum et caulium parle 1 — 3- 

 pollicaria, in apicibus floriferis 6 — 3 lineas longa. Fo- 

 lia quaterna, caduca, in vetustiori ramo semel emarcida 

 linearia, 5 lin. longa, reflexa observabantur , hinc inde in 

 junioribus ramis sterilibus reperiuntur glabra, laevia, pa- 

 tentia, anguste elliptica, acuta, nervo medio marginibusque 

 incrassatis subtus prominentibus , 2 lin. longa, ■§• lin. lata. 

 Summitates planlae tricholome , vel abortu rami aut cen- 

 tralis aut lateralis dichotome cymosae; ramificationes bracleis 

 suffuliae foliis conformibus , minoribus. Flores peduncu- 

 lati. Pedunculi 3 circiter lineas longi. Ad nodos, quibus 

 bifurcalio non fit, gennina abortiva semper duo axillaria 

 sessilia observantur. Specimina nostra fructifera floribus 

 citius deciduis carebant, qui ex unico emarcido superstite 

 minuti, quadrifidi. Frnctus, nee in juniori statu bracteis 

 suffultus, bacca globoso-didyma, glabra, laevis, viridis aut 

 lutescens, magnitudine Galii agrestis, allero loculo saepe 

 abortiente, sarcocarpio lenui. Semen omnino congenerum, 

 cuticula nigricante tectum, dorso sulcis duabus longitudi- 

 nalibus obscure impressis notatum, albumine embryoneque 

 cuui congeneribus omni respeclu convenientibus. Verb-s 

 parcientes descriptionem Rubiae noxiae apud Aug. St. 

 Hilaire in nostram speciem adhibemus. 



8. Rubia equisetoides N. 



Semel collectam in Brasilia meridionali dedit Sel- 

 lowius. 2fi. 



Superiori speciei affinis, ieneriori graciliorique habitu, 

 at praeserlim floribus sessilibus diversa. 



Ramos modo juniores habemus. Rami admodum 

 graciles, relrorsmn scabri, articulati, compresso-telragoni, 

 angulis aciem formantibus quam faciales acutioribus. In- 

 ternodia ut in praecedenle variabilis longitudinis. Folia 

 caduca, dum adsunt minima, semilinea vix longiorä, qua- 



