267 



cultus. G. vitifolium fore credamus; ut in omnibus plan- 

 us cultis Gossypii species difficiles interseptu. 



SIDA. 



(Char. gen. v. apud Aug. St. HU. Fl. Bras. merid. 

 p. \1Z.) 



Genus ob formas valde affines, nee bene descriptas, 

 nee melius depietas difficile, sectiones ejus haud optimae 

 apud Candollium, nonnisi ex omnium specierum cognitione 

 stabiliendae. Nulla regio hisce ditior videtur planlis, quam 

 America aequinoctialis. Insulae anlillanae iis abundant, 

 novem possidemus inter insulae St. Thomae slirpes, se- 

 quunlur nunc ex ordine Candolliano, pluribus earum spe- 

 eimine autographo siabilitis, nonnullis incerio pede va- 

 cillantibus. 



19. Sida spinosa L., DC. I. c. p. 460., Hb. TVilld. 

 n. 12655. 



Ad vias in insula St. Thomae. O« 



Paululum dubius haereo, an nostra planta sit S. spi- 

 nosa, in horlis botanicis haud rara; nostra multo enim 

 est mollior, caule , calyce foliorumque pagina infera brevi 

 al denso tomento stellato incanis, superficies vero calva. 

 Celera omnia conveniunl, coccis eadem slructura et pu- 

 bescentia, in rostris praesertim evoluta. Flores in axillis 

 foliorum caulis solitarii, peduneulati, his defloratis ipro- 

 veniunt eodem modo in ramis seeundi ordinis abbreviatis, 

 ad latus peduneuli in eadem axilla proerescentibus, inter- 

 dum folium aequantibus, quo flores fasciculatorum speciem 

 prae se ferunt. Tuberculum sub folio glandulosae indolis 

 esse videtur, lateralibus magis minusve conspieuis conco- 

 mitatur. Specimina nostra pede majora, fruetifera. 



20. Sida carpinifolia L., DC. I. c p. 461., Aug. 

 St. 'Hilaire Fl. Bras. merid. p. 184., Ej. pl. us. t. 50., 



