376 



totoque habitu adL. campeslrem prope accedal, satis pro- 

 batum habeo magna speciminum copla, tum in herbario 

 Chamissoniano asservatorum, tum ex ditione pagi Okak in 

 terra Labrador nuperius ad me missorum, quorum plu- 

 rima seminibus perfectis caruncula destilutis praedita sunt. 

 Ne quis foliorum aut canaliculatorum aut planorum dis- 

 crimen nimii faciat, moneam, varietatis ß. folia jam esse 

 planiuscula et medium tenere inier folia primae atque ul- 

 timae varietatis, non solum in speciminibus Beeringiana- 

 rum regionum, sed etiam Lapponicis atque Norvegicis. 

 Spatha denique foliacea, quae in L. arcuata a. et ß. raris- 

 sime observatur, quamque in L. hyperborea sua saepis- 

 sime, at non semper, observavit cl. R. Brown., in speci- 

 minibus L. arcualae y. Labradoricis plerumque adest, in 

 Beeringianis contra deest. 



3. Luzula campestris D. C. ß. fr. HI. pag. 161., 

 E. M. luzul. pag. 17., De La Harpe 1. c. pag. 87. 



ß. nemorosa E. M. I. c. 



Kamtschatka et Unalaschka. (Pili foliorum longiores 

 et basiii versus mullo frequenliores, quam vulgo in Euro- 

 paea planta.) 



ß. ß. pallescens l. c. 

 Kamtschatka. 



y. congesta l. c. 



Unalaschka, sinus Eschscholtzii et Bonae Spei. 



S. alpina 1* c. 



Sinus Sli. Laurentii et Promontorium Espenbergii. 



4. Luzula spicata D. C. ß. fr. I. c. E> M. luzul. 

 pag. 19.. De La Harpe h c. pag. 90» 



Unalaschka. 



