( 84 ) 



CROZOPHORA. 



C. tinctoria seu Croton tinctorium , vulgo Tournesol , herba euro- 

 paeana australis. — Sapor acris ; virtus emetica , drastica , corrosiva. 

 Hanc medici nullo in usu habent ; veteres tamen , Plinius , Caesal- 

 pinus , Boerhaavius , jure Ricino Euphorbiaeque comparaveruut , 

 affirmantque , seminibus ejus in pulverem contritis cuinque oleo 

 ingestis , catharsim optime cieri. Succus ejus spissatus , sub nomine 

 tacmi vulgatus , vi eadem ac fructus valet. Quem Bergius , cum gustu 

 exploravisset , ore deinde non colluto., cesophagi irritationem , car- 

 dialgiam , vertiginem expertus est. ( Gouan. 357. ) 



DRYPETES. 



D. alba et D. crocea , arbores fruticesque antillanae. — In priore , 

 fructus drupaeformis pulpa saporis expers , perispermum paulisper 

 acre. Idem in posteriore faucium ardorem ciet, sinapis instar acer- 

 rim?e. (Ex Poiteau.) 



EUGOCOCCA. 



E. verrucosa seu Dryandra cordata } arbor japonica ; et E. ver- 

 nicia seu P~ernicia montana, arbor sinensis. — Ambae magni commodi 

 propter abundans oleum e seminibus expressum , in illa lychnis , in 

 hac lignis telisque illinendis , utile ; sed in neutrji , rei cibariae , quia 

 scilicet acrius. 



EMBIICA. 



E. ojficinalis , arbor indica. — Fructus qui mjrobalanus emblica 

 offic. , drupatfformis , sapore manifeste acido et astringente. « Siccatus 

 « autem pro miti purgante habitus est , sed verius astringendi poten- 

 « tifi pollet. Decoctum inde paratum contra dysenteriam aliaque alvi 

 « profiuvia in laude fuit. » (Murr. i\. 127.) 



