79 



duis est munitus, quibus dejectis e cupula margine trun- 

 cato orientem credis. Slamina numerosa, in mascnlis 

 floribus toium explenles spatium internum, semper recta 

 et in alabaslro. Filamentum basi angustura, filiforme, sensim 

 apicem versus dilatatur atque connectivum efformat, cui 

 laleraliter antherae loculamenta sibi opposila et rima lon- 

 gitudinali dehiscentia ila sunt affixa, ut apiculus conne- 

 clivi ea superat. 



Clüsia alba West l c. p. 312. 



Calopiiyllüm Calaba West l. c. p. 292. 



ERYTHROXYLEAE. 



(DC. prodr. 1. p. 573J 

 ERYTHROXYLUM L., DC. 1. c. 



38. Erythroxylum breuipes Bertero, DC. I. c? 



Eiythroaylum areolatmn Hb. Willd. n. 8873. fol. 1., 

 specimen Vahlianum, exacte convenit cum planta nobis- 

 cum ex insula Sli. Thomae communicata , sed auctorum 

 deseriptiones venas duas laterales nervo subparallelas pos- 

 cunt, quas nee in Willdenowianis nee in nostris videmus 

 speeiminibus; in altera igilur sectione speciem reperiim- 

 dam credidimus, nee ullum aliud similius reperimus Ery- 

 tbroxylum, quam illud Domingense et Portoricense, valde 

 affine dictum Er. hyperieifolio Mauritiano, quod in Hb. 

 JVilld. n. 8874 possidemus. Sed folia tribuuntur illi 

 5 — 6 lin. tantum longa, quae in nostris ad pollicem 

 usque elongata offendimus, quod vero vix ullius foret mo- 

 menti. Non praetervidendum ceterum, Jacquinium in dc- 

 scriptione Er. areolati in Slirp. Amer. expressis verbis 

 haec adnotasse: „Folia etc. dorso leueophaea tribusque 

 lineis longitudinalibus basi el apice unitis (interdum ab- 

 sentibusl) insignita, alterna etc.," quo evincitur, lineas 



