80 



illas laterales s. venas aream efficienles haud certum prae- 

 bere speciei signum, sed modo Status perfeclioris esse les 

 timonium, varietatem igitur slatui posse nullis lineis in- 

 signitam haud areolatam, nosiraque tunc specimina et 

 Vahliana et sine dubio et Berleriana ad hanc Er. areo- 

 lati genuini varielalem fore tradenda. Nee revera inter 

 specimina desunt folia , venae lateralis formandae nisum 

 manifestantia. 



Epidermis ramorum juniorum fuscescens, verrueulis 

 crebris oblongis albidis tactu pereipiendis plus minusve ob- 

 sessa. Folia breviler peiiolata, obovata, obtusissima, basi 

 magis minusve euneata, levissime emarginata, cum mucro- 

 nulo minuto (medii nervi apice) in sinu; maxime evoluta 

 pollicem longa 8que lineas versus apicem lata, minima 

 3 — 4 lin. longa; venae, pennatim decedentes, versus 

 marginem invicem conjunguntur; rete vasculosum totum 

 in utraque pagina foliorum siecorum prominulum. Sti- 

 pula semiamplexicaulis, subiriangularis, acuta, membranacea, 

 fuscescens, inlrafoliacea aut extus ad basin cum petiolo 

 tantum unita, inter peliolum ramumque libere adstans et 

 folio lapso perdurans. Flores solitarii geminive peduneu- 

 lati ex inferioribus ramulorum axillis, in nostris haud ade- 

 rant, sed fruetus tantum, insidentes peduneulis circiter 

 3 lin. longis, calyce persistente suffulti, ipsi 3 lin. longi, 

 drupacei, uniloculares sed immaturi. 



MALPIGHIACEAE. 



(DC. prodr. I. p. 577J 

 BL\LPIGIIIA (DC. 1. c.) 



39. Malpigiiia glaura L., DC. I. c. p. 578. 

 Haud omnino est glabra, ramuli novelli petioli et pe- 

 dunculi pilis serieeis adpressis, lentis ope conspieuis, ju- 



niori 



