87 



acutiusculo nunc valde obtuso, margine hie inlegerrimo, 

 illic in superiori parte dentibus obsoletis subrepando. Cy- 

 mae florum parvulorum Iongc peduneulatae , folia tarnen 

 vix paululumve superanles, ex axillis foliorum in ramis 

 hornotinis prorumpunt, nunc oppositae, nunc alternae. 



Alteram huic affinem speciem El. rotundatum DC, 

 a Berterone in Sancti Thomasii paludogis salsis leetam, 

 vix diversam, varielatem potius censemus, 



MYGINDA. 



(Char. gen. v. ap. H.B.K. Nov. gen. et sp. VII. p. dl.) 



50. Myginda latifolia Sw., Hb. WIM. n. 3226. speci- 

 meu Vahtianum. 



Nulluni dubium, quin nostra sit planla auetorum. Ge- 

 neris character apud Candollium 1. c. p. 12 minime qua- 

 drat in nostram speciem, cujus fruetus immaturi et maturi, 

 drupam praebent monopyrenam , pyrena uni- aut bilocu- 

 lari, loculis monospermis, semine in fundo loculi affixo 

 erecto. Character vero a Kunthio datus melius convenit, 

 licet nux drupae dicatur monosperma, quod vero ex 

 Swartzii descriptionc, nee ex propria resullat observatione. 



Provenit et in hoc frutice abnorme florum augmen- 

 tum, pro cymis pauci- 3 — 5floris naseunlur paniculae mul- 

 tiflorae, saepe plures ex eadem axilla, floiibus vero vix 

 rite evolutis, degeneribus. 



Celastrus polygamus n. sp. Vahl, TVesl L c, p, 276. 



RHAMNEAE. 

 (DC. proclr. 2 p. 19.J 



CEANOTHUS. (DC. I c. p. 29.) 



51. Ceanothus reclinatus L'Her,, Hb. JVilld. n. 4707. 

 Cum Willdenowü speeimine, verosimiliter Parisiis 



