95 



lornm fasciculum membrana inclasum gerat ) novo generico 

 nomine distinguere satius duxi. 



Miram dein illam fructificationis organorum diversita- 

 tem cum mira Carallumae asiaticae habilus exlerni simi- 

 litudine conjunctam denuo saepe mecum volvi saepeque de- 

 nuo contemplatus sum, neque semel rem aliter vidi. Jam 

 cum in eo ipso pollinis charactere Brownius non solum 

 generum, sed tribus characteres cerlos niti statuerit, ex 

 unico reliquis conformi genere novam Asclepiadearujn tii- 

 bum consliluere dubitanler molitus sum, idque tum demum 

 ausus sum, cum similem antlierarum strucluram in Orchi- 

 dearum familia a botanicis sancitam esse perpenderam. 



Serius aliquando de observationum quoad antherarum 

 strucluram a celeberrimis viris factarum eulogia dubita- 

 tioni locum dedi et in vulgarium Asclepiadearum formas, 

 antequam publice de illis, quae supra retuli, verba face- 

 rem, a me ipso denuo inquirendum esse censui. 



Cogitalo subito successit factum. Ad manus fuit As- 

 clepiadis syriacae florum umbella sicca, alius cujusdam 

 observalionis faciendae caussa multis diebus ante viva ex 

 horto botanico petita. Madefactis nonnullis floribus mas- 

 sam pollinis ceream dictam accuratius examinare coepi. 



Ecce sortem! In vulgari Asclepiadearum forma utri- 

 culos pollinis ab antherae aliqua membrana bene distin- 

 ctos luculenter vidi. Jam alias ex horto sicco meo arces- 

 sivi formas Kcmahiam, Pevgulariam, Oaystclma, Calo- 

 tropidem, Asclepiades et Cynancha . in iisque omnibus 

 diversissimis ejusdem familiae formis eandem rem obser- 

 vavi non alio sese habere modo. Non contentus de expe- 

 rientia mea ex herbis siccis petita, hortum botanicum re- 

 gium et Ottonem nostrum adii, qui in vivarum planta- 

 rum floribus, hoc mense raris, discerpendis facilis subve- 

 nit. Stapeliam. crassam, grandifloram el vetulam pro* 

 montorii bonae spei africani notissimos incolas et Ascle 



