152 



carpella Iria, calyce persistente breviora, laciniis conniventi 

 bus obtecta, tenuiter membranacea, polysperma. Semina 

 oblongo - ovalia , minuta, brunnea. — Folia exstipulala, 

 alterna. i— 



HEDYOTIS. 



Hedyotidis sub signo Lamarckius Oldenlandias et He- 

 dyotides L. conjunxit (111. d. Gen. p. 270) , quod commode 

 esse faciendum jam Schreberus monuerat (Gen. pl. ed. 8. 

 pag. 820). 



Genere Linnaeano Oldenlandia ad genus Hedyotis 

 redacto, J. E. Smith (in Rees. Cycl. ad voces Hedyotis 

 T. 17, et Oldenlandia T. 25) novum sub veteri nomine 

 genus proposuit, e spuriis collatum speciebus poly - (5) pe- 

 talis, plantis Succulentis L., Saxif rageis Juss. adnume- 

 randum. Typus illi fuit Oldenlandia dichotoma (O. pen- 

 tandra Retz.), quae est O. biflora Roth. nov. pl. sp. p. 

 97. Hinc videntur Oldenlandiae Rothii 1. c. p. 95 poly- 

 (4) petalae, e Rubiaceis certe depellendae, Smithianis esse 

 consociandae. 



Denuo Roxburgh (fl. ind. 1. pag. 368 s. et 442 s.) 

 ab Hedyotide vix diversum resurrexit genus Oldenlandia, 

 unico levioris momenli insufficieniique ex ipsius sentenlia 

 characteri innixum: e Gaertnero nempe ,,receptacnla (sper- 

 mophora s. placentae) libera, basi tantum dissepimento ad- 

 nata", cum in Hedyotide „undique sint adnata". (Charac- 

 teres vero e proximis haud disjungendis speciebus Olden- 

 landia corymbosa et Hedyotide herbacea mutuati. Gaertn. 

 de fruct. p. 147. 8. T. 30.) 



Hedyotides ergo (Hedyotis et Oldenlandia h.J di- 

 cuntur plantae, quibus sunt: 



Calyx 4dentatus aut 4 partitus. Corolla monope- 



tala, supera, subregularis, limbo 4partito. Stamina 4. 



Stylus 1, stigmate bifido aut bilobo. Capsula subglo- 



