391 



lea aretissime amplectens, ab hoc annuli in formam solula 

 et pseudoperidium ipsum sub epidermidem descendens. 

 Similiter pseudoperidium in Caeomate resinaecola in mas- 

 sam descendit resinosam, quae eodem margine pseudope- 

 ridium circumdat, quam in reliquis speciebus hujus Sectio- 

 nis Caeomatum, praeter quod jam antea sese solvat et 

 mox libere stet. Sed etiam in unoquoque specimine per- 

 fecte evoluto Caeomatis cancellati vel cornuti pseudo- 

 peridium in ipsam profundiorem substantiam foliorum per- 

 sequi licet; peridium fistulam infra clausam, in qua spori 

 dia ja cent, format. 



Reliquae quoque Caeomatum pseudoperidiis praeditae 

 species — Aecidia — in statu seniori transversim sectae 

 evidenter annulum ostendunt geminum, externum ad epi- 

 dermidem, internum ad peridium ipsum pertinentem. Ni- 

 hilominus observatoribus accuralissimis auctoritatibusque 

 gravissimis e contra terminos mutare non ausus sum, sed 

 mihi, opiniones usitalissimas in descriptionibus sequenti, 

 sufficit hoc loco, observationes meas deposuisse, quibus ad 

 accuralius explorandam rem ut incitassem optarem. 



14. Pücciniä Cruciferarum. n. spec. 



Puccinia maculis nullis; acervis pulvinulatis rotundis 

 sparsis, epidermide evanescente; sporidiis fuscis medio 

 valde constrictis apiculatis; pedicellis nullis. 



Provenit in caulibus, petiolis foliisque Cruciferarum 

 alpinarum, e. g. Cardamines alpinae, Lepidii alpini, brevi- 

 caulis etc. alpium Salisburgensium Tyrolensiumque rarius. 

 Aestate. 



Pucciniae Valantiae proxima, licet diversissima. Ara- 

 phigena, sparsa ; acervi minuti, pulvinulati, epidermide vix 

 cincli; sporidia minuta, fusca, oblonga, infevne apiculata, 

 hyalina. 



Etiam in colleclione amici suavissimi Müller^ unionis 

 itinerariae Stuttgardiensis peregrinatoris, vidi. 



