502 



lupa Bertero) diversa non videtur. Specimina autographa 

 non vidimus. 



Najas canadensis Michx. Pursh am. 2. p. 602. e 

 brevi diagnosi haud eruenda, an hu jus loci? 



Vidimus specimen pensylvanicum Mühlenbergianum 

 Herb. Willd. 17094, quod speciei condendae fuit typo. 

 Ipsi in stagnis prope San Francisco novae Californiae col- 

 legimus. In aquis fluentibus prope Hacienda de la La. 

 guna in vicinia urbis Jalapae regni Mexicani legere Schiede 

 et Deppe. Exstant specimina Domingensia Herb. Willd. 

 17094 bis. — Vidimus specimina florae Sedinensis Rostko- 

 wiana. Exstant in herb. Chamissoniano specimina florae 

 Berolinensis a Mundtio collecta. 



Planta germanica nostra ab americana minime est di- 

 versa. Variat autem in utroque orbe , pro ratione aqua- 

 rum fluentium vel stagnantium caeterorumque, ut conge- 

 neres solent: caule nunc elongato, nunc contractu ; foliis 

 longioribus et brevioribus, lationbus et angustioribus , ob- 

 tusioribus et acutioribus, plus minusve denticulatis. Folia 

 autem in ipso specimine pensylvanico tema, nee sena, 

 ramo axillari accedente pseudo • sena pseudo - fasciculata- 

 que, prorsus ut in congeneribus ; ad basin usque incon- 

 spicue tenuissime spinuloso-denticulata, denticulis antror 

 sis apicem versus crebrescentibus majoribusque. Stipula 

 adnata (vaginula) utrinque obtusa, deorsum arcuata, spi- 

 nuloso-denticulata. Drupa monopyrena, monosperma. 



Najas alagnensis Pollin. flor. Veron. 3. p. 49. (Cau- 

 linia intermedia Balb. flor. Ticinensis 2. p. 163. t. 15.) 

 JSajadi flexili caeterum simillima differre dicitur: vagi- 

 nula utrinque unidentata, qui character differentialis in 

 icone haud expressus est. Icon insuper dentes foliorum 

 e descriptione „minutissimos, oculo nudo vix conspieuos," 

 nimis grosse reddit. ' 



Najas graminea Delil. Aegypt. p. 282. t. 50. fig. 3. 



