505 



tophyllum demersum Klein in schedula, qui e Tranque- 

 bavia misit Febr. 1798. 



„Pasi Tarn. Planta in stagnis Indiae frequentissima. 

 & Cal.: perianthium monophyllum, multipartitum ; lacinäs 

 10—12 lanceolatis. Corolla nulla. Stamina: filamenta 

 nulla; antherae receptaculo insidentes 5 — 20 ovatae. 

 9 Cal. et cor. ut in cf. Pist. : gerraen ovatum, calcara- 

 tuni; calcaribus duobus opposilis; Stylus subulatus; stigma 

 simplex. Pericarpium: bacca drupacea, unilocularis , mo- 

 nosperma. Caulis herbaceus, ramosissimus. Folia in ver- 

 ticillo sessilia, pinnatiiida, serrata. Flores solitarii, in axil- 

 lis foliorum sessilcs." Klein 1. c. in sclied. 



Maxime Ceratophyllo oxyacantho affine, a qxio di- 

 versum: spinis, vel potius appendicibus carnosis, debili- 

 bus mollibus, fructu minus compresso, superficie tenuitei 

 tuberculata. . 



5. Ceratophyllum apiculatum (e speciminibus cali- 

 fornicis . europaeis deficientibus. ) fructu elliptico com- 

 presso, spina debili apiculato; lateribus unituberculatis; 

 faciebus convexiusculis. (Ala gibbisque nullis). T. V. 

 fig. 6. e. 



Apud nos rarissimum, proveniens tarnen. Vidimus 

 ölim specimina berolinensia , quae, si memoriae fides est 

 habenda, hujus erant loci. Ceratophyllum submersum DC, 

 demersum Schkuhr. 1. c, 



6. Ceratophyllum, muticwm erit nobis Hydrocerato- 

 phyllon folio laevi octo cornubus donato Vaill. act. Pa 

 ris. 1719. t. 2. fig. 2 -, 2.,-Encycl. met. t, 775. fig. 1. 



Ceratophyllum submersum Nolte Nov. Fl. Hols. p. 

 77 — 79. 



Ex icone longe a Ceratophyllo apiculato abhorret. 

 Herba dicitur differre: foliis laevioribus, magus partitis. 



