507 



Ad frelum bonae spei Americae transbeeringianae in 

 aquis stagnantibus nobis obyiam venit. 



Intermedia inter vulgarem et maritimam y juniori 

 statu nondum fructificans, altitudine digital! ; verlicillis 

 5 — 6 phyllis , foliis linearibus brevibus 2 — 3 lineas 

 longis. 



In insula Sancli Georgi crescebat. 



Tetraphylla L. suppl. maritima Hell. DC. prod. 3. 

 p. 72. Caule 10 pollicari sub incipiente anthesi, verticil- 

 lis 4 — 5 phyllis, foliis oblongo-ellipticis sublinearibus- 

 que brevibus, tres cir eiler lineas longis, lineam latis. 



Ad fretum Schischmareffii Americae maxime borealis. 



Eadem pedalis, fructificans, foliis latioribus ellipticis 

 obovatisque, 4 lineas longis, ad summum duas lineas latis. 



Ad sinum Eschscholzii. 



Fructus Hippuridis maritimae non difFerre videtur ab 

 illo Hippuridis vulgaris, et formae transitoriae in vivis 

 observatae, in herbariisque recognitae, in sententiam nos 

 traxere oculatissimi Wahlenbergii utramque conjungentis. 



2. Hippuris montana Ledeb. — Reichb. icon. 1. p. 

 71. no. 181. t. 86. — DC. prod. 3. p. 71. 



Hippuris Eschscholzii Cham, in Litt. 



In turfosis montium Unalaschcae editiorum inter cari- 

 eum radices primum indagavit consors Eschscholzius. 



Hanc pro specie nee pro varietate Hippuridis vuh . 

 garis habemus. Plantula gracilis haud incongrue galioi- 

 des nuneupata. Rhizoma (truneus subterraneus ) adscen- 

 dens, apice et nodis superioribus solilarios extollens cau- 

 les filiformes, 2 — 3 pollicares. Verticilli 6 — 7 phylli. 

 Folia linearia, acuta, patentia, 4 lineas longa, quartam 

 circiter lineae partem lata, internodiorum circiter longitu- 

 dine. Inflorescenlia Hippuridis vulgaris. Fructus matu- 

 rus deficit; immaturus videbatur oblongo-pyriformis, tenui- 

 ter granulatus, stylo breviori, ad basin crassiori instruetus. 



